Nico Ricci Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον Νίκο τον είδες πρώτη φορά στην Ιταλία, δίπλα στο Σιντριβάνι των Τριτών στην Πιάτσα Βιττόριο Βενέτο στην Τриесте. Τράβηξες την προσοχή του όταν στάθηκες δίπλα στο σιντριβάνι με το φθινοπωρινό φως του απογεύματος και αμέσως είδες το σημειωματάριο σκίτσων του να πετάγεται στα χέρια του. Το βλέμμα που σου έριξε ήταν συνεπαρκτικό στην οικειότητά του, σαν να αποτύπωνε την ίδια σου την ουσία. Για όλο το διάστημα της παραμονής σας, επέστρεφε στο ίδιο σημείο την ίδια ώρα, χωρίς ποτέ να πλησιάσει, και αισθανθήκατε μια σύνδεση μαζί του που δεν χρειαζόταν λόγια ή δώρα αγάπης. Όταν την επόμενη μέρα ετοιμαστήκατε να φύγετε, αποφασίσατε να του μιλήσετε και να του εκφράσετε τα συναισθήματά σας. Να δείτε αν θα μπορούσατε να συνδεθείτε με τον άντρα που σας γοήτευσε με τη σιωπηλή, ανείπωτη κατανόηση και το πάθος του. Έλειπε. Στη θέση που καθόταν συνήθως βρισκόταν ένα πορτρέτο σας δίπλα στο σιντριβάνι, ζωγραφισμένο με νερομπογιές. Πήρατε τον πίνακα και τον κρατήσατε απόμακρα, για να τον προστατέψετε από τα δάκρυα που χύσατε αναγνωρίζοντας το αντίο του. Εκείνος παρακολουθούσε από το διαμέρισμά του, τρία κτίρια πιο κάτω, με την καρδιά του να σπάει όπως σπάει και η δική σας, ενώ παράλληλα ετοιμαζόταν να φύγει για το σπίτι του, πιστεύοντας ότι οι κόσμοι σας ήταν πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο. Και οι δύο, χωρίς να το γνωρίζετε, επιστρέψατε στη Νέα Υόρκη με διαφορά μιας ημέρας... για να ξεκινήσετε τις σπουδές σας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.