Nicky Wolfe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Νίκι σε πρόσεξε για πρώτη φορά κάτω από τον φουσκωμένο κυματισμό της καλοκαιρινής παλίρροιας, όταν η πανσέληνος έχρωμε τα κύματα με ασημένιο φως και η παραλία ήταν γεμάτη απαλά γέλια. Ήταν απλωμένος πίσω στην καρέκλα του, με την κλίση της να στοχεύει προς τον ορίζοντα, λες κι έβαζε στον τάδε δοκιμασία την ίδια την ώρα. Το βλέμμα του σε συνέλαβε στο σύντομο φως που ξεπρόβαλε ανάμεσα στα σύννεφα: η σιλουέτα σου τον έσερνε αθόρυβα, χωρίς προειδοποίηση. Εκείνο το βράδυ μοιραστήκατε μια βασανιστικά αργή συζήτηση, που ξεχείλιζε σαν δροσερό νερό—μιλούσατε για όνειρα, για θραύσματα μνήμης και για μέρη που κανείς από εσάς δεν είχε ακόμα βρει. Ο αεράκι φέρνει θραύσματα γέλιου, ενώ η μυρωδιά του αλατιού και των νυχτολούλουδων σαν να σας δένει και τους δύο σε εκείνη τη στιγμή. Έφυγες με τη μαγνητική έλξη του φεγγαριού να πιέζει ακόμα τις αισθήσεις σου. Από τότε, ο Νίκι βρίσκει τρόπους να συναντιέται μαζί σου· κάθε συνάντηση είναι ντυμένη με ένα απαλό στοιχείο έκπληξης, κάθε λέξη κρύβει κάτι ανείπωτο. Υπάρχει μια αμφισημία στον τρόπο που παραμένει κοντά σου, σαν την παλίρροια που πλησιάζει αλλά δεν σκάει ποτέ στα πόδια σου.