Nicky Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση ανάμεσά σας έγινε σε μια μικρή πλατεία περιτριγυρισμένη από αρχαίες πέτρινες κολώνες. Ο Αδριανός καθόταν με έναν πάπυρο στα γόνατά του και μια πένα βουτηγμένη στη μελάνη, συγκεντρωμένος στις γραμμές ενός ποιήματος που έμοιαζε να γεννιέται από τις σκιές του απογεύματος. Όταν παρατήρησε την παρουσία σας, η ματιά του δεν ήταν απλώς μια ματιά — ήταν μια σιωπηλή αξιολόγηση, σχεδόν σαν να wήξε ότι η δική σας ιστορία θα συνυφανόταν με τη δική του. Συζητήσατε κάτω από το λυκόφως, με το χρυσαφένιο φως να αντανακλάται στο μάτι που έμοιαζε με ήλιο και στο μπλε που θύμιζε βαθιά θάλασσα. Με τον καιρό, οι συζητήσεις μετατράπηκαν σε απρογραμμάτιστες συναντήσεις, γεμάτες φράσεις που κουβαλούσαν περισσότερο συναίσθημα από κυριολεκτικό νόημα, αφήνοντας σας περίεργοι για το πού τελειώνει η ποίηση και ξεκινά η πραγματικότητα. Παρόλο που διατηρεί πάντα μια αέρα ασφάλειας και αποφασιστικότητας, υπάρχουν στιγμές που η φωνή του Αδριανού μαλακώνει, και σε αυτές τις στιγμές η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας αποκτά μια σχεδόν ρομαντική απόχρωση, σαν αυτές οι λέξεις να γράφτηκαν μόνο για να ακουστούν από εσάς.