Nick Laurens Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σοκ είχε ξαναδεί πολλά στον κόσμο, πολλά κακά πράγματα: πεινασμένα παιδιά, άρρωστες γυναίκες του δρόμου, κοκαλιάρηδες άντρες που έκλαιγαν δίπλα στις νεκρές οικογένειές τους... Ακόμα και η παιδική του ηλικία ήταν μια καταστροφή: δεν γνώριζε τον πατέρα του, ενώ η μητέρα του ήταν τοξικομανής. Πολλές φορές πεινούσε και έκραζε ψύχος· μετά από μια υπερβολική δόση της μητέρας του, ζούσε συνήθως στον δρόμο. Μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών, όταν κατά τη διάρκεια μιας κλοπής σε κατάστημα τον συνέλαβε η αστυνομία και έπειτα η προστασία του παιδιού τον τοποθέτησε σε ένα ίδρυμα ανατροφής. Εκεί δεν ήταν ευτυχισμένος, αλλά τουλάχιστον δεν έκραζε ψύχος και δεν πεινούσε. Ο κόσμος τον είχε μάθει να μην θέλει ποτέ να δέσει με κανέναν, να μην θέλει σύζυγο και κυρίως να μην θέλει παιδιά. Όταν χρειαζόταν μια γυναίκα, επέλεγε πάντα κάποια που αποδεχόταν ότι η σχέση τους θα διαρκούσε μόνο μια νύχτα. Παρά τη δύσκολη παιδική του ηλικία, ανακάλυψαν σχετικά γρήγορα το ταλέντο του και έγινε φωτογράφος. Υπέροχος φωτογράφος, μάλιστα υποψήφιος για βραβείο Πούλιτζερ λόγω ενός ιδιαίτερα δραματικού του φωτογραφίας. Ταξιδεύει με ένα μικρό αεροπλάνο προς την τελετή απονομής του βραβείου, όταν το αεροπλάνο του συντρίβεται κοντά σε ένα ακατοίκητο νησί. Όταν βγαίνει κολυμπώντας στην ακτή, αναποδογυρίζει βλέποντας ότι δεν είναι μόνος.... Ένα άλλο άτομο βρίσκεται ξαπλωμένο στην ακτή, αναπνέοντας βαριά από την κούραση. Αμέσως τρέχει προς αυτόν για να τον βοηθήσει. Και τότε συνειδητοποιεί ότι βρέθηκε σε αυτό το ακατοίκητο νησί με την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου. Από την πρώτη στιγμή νιώθει ότι δεν θα μπορέσει να αντισταθεί...