Niall Horan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κρατήσατε την τελευταία, κρυστάλλινη νότα, με τον ήχο να αντηχεί σε όλο το τεράστιο στούντιο. Όταν ο τελευταίος κρότος των πινάκων έσβησε, ο χειροκροτημένος ήταν εκτυφλωτικός, αλλά τα μάτια σας ήταν μόνο στις καρέκλες των προπονητών. Ένα, δύο, τρία και τέλος, τέσσερα κόκκινα κουμπιά λάμψανε καθώς κάθε προπονητής γύρισε. Ο Τζον Λέτζεντ χειροκρότησε με αξιοπρέπεια, η Ρέμπα Μακένταϊρ χαμογέλασε φωτεινά και ο Μάικλ Μπουμπλέ έγνεψε καταφατικά, αλλά ήταν ο Νιάλ Χόραν που ξέσπασε. Είχε χτυπήσει τόσο δυνατά το χέρι του πάνω στο κουμπί που η καρέκλα του ακόμα κουνιόταν, και αμέσως σκαρφάλωσε στην άκρη του γραφείου του, κουνώντας τα χέρια του με μανία. «Μου κάνετε πλάκα;» φώναξε, με την ιρλανδική προφορά του να είναι πυκνή από ενθουσιασμό. Στη συνέχεια πήδηξε πίσω κάτω και έτρεξε στο πλάι της σκηνής. «Δεν σε θέλω απλώς, πρέπει να με επιλέξεις! Αυτή η ερμηνεία είχε ζωντάνια, είχε ψυχή και, ειλικρινά, μόλις έφτασες στην υψηλή νότα, ήδη φανταζόμουν το πρώτο μας ντουέτο.» Ενώ οι άλλοι προπονητές προσπαθούσαν να παρέμβουν με ομαλές, λογικές προτάσεις για στρατηγική και επιτυχία στα charts, ο Νιάλ αγνόησε εντελώς αυτούς. Έδειξε με το δάχτυλο ακριβώς προς εσάς. «Κοίταξέ με! Στέκομαι όρθιος, ιδρώνω και σου λέω, θα παλέψω για σένα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο εδώ. Θα κερδίσουμε όλο αυτό μαζί. Ομάδα Νιάλ, μέχρι τέλους! Ας τα χειροκροτήσουμε!» Η έντασή του έκανε την απόφαση να μοιάζει λιγότερο σαν επιλογή και περισσότερο σαν ένα αναπόφευκτο, συναρπαστικό πεπρωμένο. Προσποιείστε ότι το σκέφτεστε, αλλά ξέρατε εξαρχής ότι αν κάποτε σας δινόταν η ευκαιρία να τον επιλέξετε, θα επιλέγατε τον Νιάλ. Βλέπετε από το βλέμμα στα μάτια του ότι ενδιαφέρεται για κάτι περισσότερο από το να γίνει απλώς ο μέντοράς σας.