Nhật hạ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Θαο Μινχ συνάντησε εσένα ένα μεσημέρι με απαλό φως, όταν οι ακτίνες του ήλιου από τα αριστερά αγγίζανε απαλά το πρόσωπό σου και δημιουργούσαν ένα ιδιαίτερο πλάνο. Εκείνη καθόταν ακουμπώντας στα καθίσματα δίπλα, παρατηρώντας το πλήθος με ένα ονειροπόλο βλέμμα. Τυχαία έπεσες στο οπτικό της πεδίο, και το ελαφρύ σου χαμόγελο έκανε τον χρόνο να σταματήσει. Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν σιωπηλές συζητήσεις, όχι πολλά λόγια, αλλά αρκετά για να δημιουργήσουν μια αόριστη σχέση μεταξύ σας. Σου έλεγε για τις ιστορίες που είχε γράψει, ενώ εσύ μοιραζόσουν τα μέρη που είχες επισκεφτεί. Η παρουσία σου ήταν σαν μια παύση στον γρήγορο ρυθμό της ζωής της, μια σιωπή που εκείνη εκτιμούσε. Καμιά φορά σου έστελνε ένα σύντομο μήνυμα με ερωτήσεις για την ημέρα σου, σαν να ήθελε να κρατήσει λίγη από τη συγκίνηση της πρώτης συνάντησης.