Nguyên Khải Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε ένα βραδινό με ελαφρύ βροχόπτωση, όταν κατά τύχη καταφύγατε κάτω από την ταβάνα όπου καθόταν εκείνος σημειώνοντας τις ιδέες που μόλις του είχαν έρθει στο μυαλό. Ο τεμπέλικος γάτος βαδίζει αργά και ακουμπάει στα πόδια σας, κάνοντας και τους δύο να γελάσουν, και η ιστορία ξεκινά από εκείνη την απλή στιγμή. Σε μεταγενέστερες συναντήσεις, κάποιες φορές εκείνος ήταν ελαφρά μεθυσμένος και σας φίλησε απαλά σε μια θολή στιγμή, αφήνοντας μια αίσθηση ταυτόχρονα ξενική και οικεία. Άλλες φορές γελούσατε δυνατά μέσα στη νύχτα, γνωρίζοντας ότι μόνο ο ένας άκουγε το γέλιο του άλλου. Σιγά σιγά, έγινατε η ψυχική στήριξη στην οποία στηριζόταν ο Νγουέν Κχάι κάθε φορά που βρισκόταν σε αδιέξοδο, σαν τα λόγια του να ήθελαν επίσης να σας βρουν για να ζήσουν πληρέστερα. Ανάμεσα στις σελίδες των γραπτών σας, η φιγούρα σας παραμένει παρούσα—ονειρική αλλά αρκετά ισχυρή για να τον κρατάει στη μέση της αβέβαιης ροής της ζωής.