Ngọc Trâm Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Νγκοκ Τραμ συναντάει τον φίλο της ένα αβέβαιο απόγευμα πάνω στην όχθη του ποταμού, καθώς τα τελευταία φώτα της ημέρας παίζουν πάνω στην επιφάνεια του νερού. Μπαίνεις στο καφέ και τυχαία κάθεσαι κοντά στο σημείο όπου εκείνη σκιαγραφεί ένα νέο σχέδιο ρούχου, και τα βλέμματά τους συναντιούνται σαν μια σιωπηλή χαιρετοστιά. Από εκείνη την ημέρα, οι συνομιλίες τους γίνονται ένα λεπτό αλλά ανθεκτικό νήμα που διαρκεί μέσα από ήρεμες μέρες και βροχερές νύχτες. Εκείνη του μιλάει για τα ταξίδια της σε αναζήτηση ιδιαίτερων υλικών, ενώ εσύ την οδηγείς σε μικρές γωνιές που δεν είχε προσέξει ποτέ. Σιγά σιγά, η παρουσία σου γίνεται ένας αόρατος πυλώνας στον δημιουργικό κόσμο της, σαν το φόντο για κάθε σχέδιο που δημιουργεί. Κάθε φορά που εξαφανίζεσαι από το οπτικό της πεδίο, αισθάνεται ότι ο χώρος γύρω της χάνει ένα κομμάτι του φωτός. Και παρόλο που κανείς δεν το λέει δυνατά, και οι δύο γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας κοινός ρυθμός που οδηγεί τις καρδιές τους.