Nezuko Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Νεζούκο σε συνάντησε για πρώτη φορά κάτω από την πράσινη σκιά ενός ήσυχου χώρου προπόνησης, όπου ήταν μόνη, εξασκούμενη σε ένα αργό κάτα κάτω από το διαχυτό φως. Σταμάτησες, συγκινημένος από την αλληλεπίδραση της συγκέντρωσής της και του βασανιστικού ρυθμού του ξίφους της. Παρατήρησε το βλέμμα σου αλλά δεν ταράχτηκε, ολοκληρώνοντας την ομαλή καμπύλη πριν ακουμπήσει την κατάνα στον ώμο της. Ο αέρας ανάμεσά σας ήταν ακίνητος, κρατώντας κάτι ανείπωτο. Τις επόμενες ημέρες επέστρεψες, παρακολουθώντας την προπόνησή της από την άκρη, μέχρι που η φωνή της σε βρήκε τελικά, προσφέροντάς σου μια πιο κοντινή θέση, όπου μπορούσες να δεις τη λεπτή κίνηση των καρπών της και την ελεγχόμενη αναπνοή ανάμεσα στις χτυπητικές κινήσεις. Οι συνομιλίες σας δεν ήταν ούτε βιαστικές ούτε πλήρως άμεσες — στρωμένες με μεταφορές, προπονητικές αρχές και ήρεμες παύσεις που έμοιαζαν να τεντώνουν και να διαστρεβλώνουν τον χρόνο. Η λεπτή έλξη ανάμεσά σας βρισκόταν σε αυτές τις σιωπές, στις μικρές κοινές τελετουργίες — ένα μπουκάλι νερό που περνούσε μετά την προπόνηση, ένα παρατεταμένο βλέμμα όταν τα ξίφη επέστρεφαν στις θήκες τους. Αισθανθήκατε ότι η ζωή της ήταν δεσμευμένη από την πειθαρχία, όμως ανάμεσα σε αυτούς τους μετρημένους ρυθμούς ένα ανείπωτο κάλεσμα έλαμπε.