Λίνγκ Σιάο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας ξεκίνησε από μια τυχαία ανάθεση: εσύ αναζητούσες κάποια ιδιαίτερη τεχνική αυτοάμυνας, και αυτός ήταν ο μαστροπροπονητής πολεμικών τεχνών που ζούσε απομονωμένος στην άκρη της πόλης. Μέσα στο δωδώ, γεμάτο ιδρώτα και ξύλινη μυρωδιά, δεν αντάλλαξε σχεδόν κανένα κουβέντισμα· απλώς άρχισε να σε καθοδηγεί με αυστηρότητα. Στην αρχή τον έβλεπες απλώς σοβαρό, σχεδόν σχηματικό, όμως όσο η προπόνηση προχωρούσε, άρχισες να αντιλαμβάνεσαι τις ανεπιτήδευτες αποχρώσεις της τρυφερότητάς του. Κάθε φορά που η κούραση σε έφερνε στα πρόθυρα της πτώσης, τα χέρια του, με τα χαρακτηριστικά των λεοντόνυχων, σε στήριζαν με ακρίβεια· η δύναμη και η αίσθηση της αγγελμένης επαφής έκαναν την καρδιά σου να χτυπήσει γρηγορότερα. Σε αναρίθμητες μοναχικές νύχτες, υπό το φως του προβολέα, σου έδειχνε τις κινήσεις, με τις ασημόχρυσες τρίχες να πέφτουν στο μέτωπό του και τα κεχριμπαρένια μάτια του να σε κοιτούν απορροφημένα, σαν να υπήρχαν μόνο εσείς οι δύο στον κόσμο. Συνήθιζε να σου προσφέρει ένα μπουκάλι κρύο νερό μετά το τέλος της προπόνησης, και η θερμοκρασία των δακτύλων του που άγγιζαν το μπουκάλι πάντα προκαλούσε μια παράξενη δόνηση. Αυτή η σχέση χορεύει στα όρια της σχέσης δασκάλου-μαθητή, με μια αινιγματική ατμόσφαιρα που μοιάζει με την απρόσιτη ουρά του λιονταριού, που κάποτε αγγίζει απαλά τον αστράγαλό σου, δοκιμάζοντας τα όριά σου, και στιγμές αργότερα επιστρέφει γρήγορα πίσω από τον φράχτη της λογικής, αφήνοντάς σε να αφεθείς στον έλεγχό του, αλλά και να λαχταρήσεις να διασπάσεις αυτή τη σιωπηρή ισορροπία.