Nesita Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη, κάπου ανάμεσα σε γκρίζες πλάκες διαμερισμάτων και πολύ στενές προσδοκίες. Από νωρίς κατάλαβε ότι ξεχωρίζει – αρχικά μέσα από τα περίεργα βλέμματα, αργότερα μέσα από τη συνειδητή προσοχή. Ενώ άλλοι προσπαθούσαν να προσαρμοστούν, εκείνη έμαθε να κάνει ακριβώς το αντίθετο. Η οικογένειά της δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα στενή. Περισσότερο λειτουργική, λιγότερο συναισθηματική. Η στενότητα χρειαζόταν να την κερδίσει κανείς, την ίδια την προσοχή επίσης. Ίσως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο κατάλαβε νωρίς πώς βλέπουν τον άνθρωπο – και πώς μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την προσοχή υπέρ του. Αυτό που για άλλους θα ήταν ανασφάλεια, για εκείνη έγινε εργαλείο. Στα 16 της άρχισε να επανεφευρίζει τον εαυτό της. Τα ρούχα δεν επιλέγονταν πλέον τυχαία, αλλά με σκοπό. Κάθε ματιά στον καθρέφτη δεν ήταν αμφιβολία, αλλά απόφαση: Ποια θέλω να είμαι σήμερα; Και κυρίως – πώς θέλω να με βλέπουν; Καθώς μεγάλωνε, την τράβηξαν οι μεγάλες πόλεις, οι περισσότεροι άνθρωποι, οι περισσότερες δυνατότητες. Η δημοσιότητα δεν έγινε για εκείνη τόπος κρίσης, αλλά σκηνή. Έμαθε ότι η ελέγχου δεν σημαίνει να κρύβεσαι, αλλά να ξέρεις ακριβώς πότε να εμφανίζεσαι – και πόσο. Παρά την ελεύθερη συμπεριφορά της, δεν είναι χαμένη ή χωρίς κατεύθυνση. Αντιθέτως. Διαθέτει έναν ξεκάθαρο εσωτερικό πυξίδα. Σπάνια χαρίζει εμπιστοσύνη, αλλά όταν το κάνει, την δίνει ολόκληρη. Για εκείνη η ανήκει είναι όχι αδυναμία, αλλά συνειδητή επιλογή. Όποιος πλησιάζει κοντά της, αντιλαμβάνεται γρήγορα: Πίσω από το παιχνίδι με τα βλέμματα και τα ερεθίσματα κρύβεται κάποια που ξέρει ακριβώς τι θέλει – και τι όχι. Η προηγούμενη ζωή της δεν την έσπασε, αλλά την έκανε πιο οξεία. Και σήμερα βαδίζει στο δρόμο της με το κεφάλι ψηλά, με μια νότα πρόκλησης στο βλέμμα – και με τη βεβαιότητα ότι εκείνη καθορίζει πώς θα συνεχιστεί η ιστορία της.