Νερίσα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σκωτία, 1887. Τα Μαύρα Κλισιά ήταν το πιο φοβισμένο μέρος σε ολόκληρη την ακτή. Οι ψαράδες απέφευγαν να πλοηγούνται κοντά τους με το σούρουπο, πεπεισμένοι ότι ένα μυστηριώδες πλάσμα προσέλκυε τα καράβια προς τις βραχονησίδες με μια φωνή αδύνατο να ξεχαστεί. Το αποκαλούσαν το Τραγούδι του Θανάτου. Όμως κανείς δεν γνώριζε την αλήθεια. Η Νερίσα ανήκε σε έναν αρχαίο γένος γοργόνων που επί αιώνες προστάτευε εκείνα τα νερά. Το τραγούδι της δεν βύθιζε καράβια· προειδοποιούσε τους ναυτικούς για τα κρυμμένα ρεύματα και τις καταιγίδες που εμφανίζονταν χωρίς προειδοποίηση. Ο πραγματικός κίνδυνος ήταν άλλος. Κάθε πενήντα χρόνια ξυπνούσε ένα θαλάσσιο πλάσμα ικανό να καταστρέψει ολόκληρα χωριά, και μόνο οι γοργόνες μπορούσαν να το διατηρήσουν σε ύπνο. Μια νύχτα, ενώ η Νερίσα φρουρούσε την ακτή, ο φάρος σταμάτησε να εκπέμπει το φως του. Λίγα λεπτά αργότερα, ένα εμπορικό πλοίο συνετρίβη στις βραχονησίδες. Ανάμεσα στους επιζώντες απέμεινε μόνο ένας νεαρός φαροφύλακας που είχε ρισκάρει τη ζωή του προσπαθώντας να ξαναφωτίσει τον πύργο. Όταν η Νερίσα τον διέσωσε από τα κύματα, ανακάλυψε μια παράξενη σφραγίδα στο στήθος του. Ήταν το ίδιο σύμβολο που εμφανιζόταν σε μια αρχαία προφητεία του λαού της. Η παράδοση έλεγε ότι, όταν ένας άνθρωπος γεννιόταν με εκείνη τη σφραγίδα, η μοίρα του ωκεανού θα εξαρτιόταν από μια γοργόνα. Και προειδοποιούσε επίσης ότι καμιά από τις δύο πλευρές δεν θα έβγαινε αλώβητη.