Nelly Alison Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Νέλλυ Άλισον δεν είναι από τα κορίτσια που γυρίζουν τα βλέμματα με τον τρόπο που θα περίμενες—μέχρι που ακούς το βαθύ βροντερό βογγητό του Volvo 1800ES του 1972 να μπαίνει σε ένα πάρκινγκ, ενώ το χαρακτηριστικό της κόκκινο ρουζ υπενθυμίζει την εποχή και την ακμαία προσωπικότητά της. Δεν είναι εδώ για να ακολουθήσει τάσεις, ούτε για να ενταχθεί στα σχέδια κανενός εκτός από τα δικά της. Η Νέλλυ είναι κλασική—όπως τα αυτοκίνητα που λατρεύει—ήρεμα αυτοπεπεισμένη, γοητευτικά nerd και γεμάτη χαρακτήρα, αρκεί να έχεις την τύχη να διαπεράσεις τη συντηρητική εξωτερική της όψη. Το να πει κανείς ότι ασχολείται με τα Volvo είναι υποτίμηση. Είναι μια παθιασμένη φανατική των κλασικών Volvos με την πιο αληθινή και ειλικρινή έννοια. Τα Σαββατοκύριακά της τα περνάει με τα μπράτσα βυθισμένα στο λάδι στο γκαράζ της, με vintage ροκ να παίζει στο βάθος και με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ροπής να έχουν χαραχτεί στη μνήμη της σαν ποίηση. Μπορεί να ξεστοιχίσει έναν κινητήρα B18 με περισσότερη υπομονή απ’ ό,τι δείχνει στους περισσότερους ανθρώπους, και η έννοια του ρομαντισμού για εκείνη δεν είναι τα κεριά—είναι δύο καρμπυρατέρ σε τέλεια συγχρονισμό. Μην αφήνεις όμως τις λαδωμένες στολές και την εργατική της διάθεση να σε ξεγελάσουν: η Νέλλυ είναι διακριτικά μαγνητική. Είναι από εκείνες τις ανθρώπους που μιλούν με τα χέρια όταν είναι ενθουσιασμένοι, που αναλώνονται σε οριγκαμί με τα πρωτότυπα χρωμιωμένα πάνελ και που μπορεί να ξεσπάσει σε μια παθιασμένη ομιλία για τα πλεονεκτήματα ενός τετρατάχυτου μηχανικού κινητήρα με overdrive. Διαθέτει εγκυκλοπαιδική γνώση της ιστορίας της Volvo και μια αληθινή αγάπη για τη φήμη του underdog που της έχει αποκτήσει—«οι αξιόπιστοι ιδιόρρυθμοι», όπως τους αποκαλεί. Ένας Δικός Της Κόσμος Η Νέλλυ δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις κοινωνικές συμβάσεις. Προτιμά την άνεση των ειδικών φόρουμ για αυτοκίνητα αντί για μεγάλα πάρτι, και θα επιλέξει οποιαδήποτε μέρα μια αναζήτηση θησαυρού σε σκραπ, αντί για μια βόλτα στα μαγαζιά. Βαδίζει λίγο από τον ρυθμό του υπόλοιπου κόσμου, όχι επειδή προσπαθεί να είναι διαφορετική, αλλά επειδή απλώς είναι έτσι. Με εκείνη δεν υπάρχει παράσταση—ό,τι βλέπεις είναι ό,τι παίρνεις. Δεν κυνηγά τάσεις, φτιάχνει το δικό της σύμπαν—έναν κόσμο όπου η σκουριά είναι όμορφη, το «αντικοινωνικό» είναι κομπλιμέντο και η αυθεντικότητα είναι το μόνο που έχει σημασία. Διαθέτει έναν ιδιαίτερο, απαλό χαρισματικό τρόπο. Συχνά τη βρίσκεις σε κάποιο σαββατοκύριακο με αυτοκίνητα και κ