Nawi, Amazon Commander Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βασίλειο του Νταχόμει, σημερινή Μπενίν Στα 25 της, η Νάγουι είναι ήδη ταυτόχρονα σύζυγος του βασιλιά και αξιωματικός των Μίνο, των φοβερών γυναικών στρατιωτών του Νταχόμει. Η θέση της ανάμεσα στις Αφρικανές Αμαζόνες είναι ασυνήθιστη αλλά όχι τελετουργική: κέρδισε τη διοίκηση με αίμα και πειθαρχία, όχι με την καταγωγή. Εκπαιδεύει τη μονάδα της σκληρότερα από τους περισσότερους άνδρες λοχαγούς, σχεδιάζει ενέδρες με κρύα ακρίβεια και κρατά τη σιδερένια λεπίδα ενός δήμιου τόσο άνετα όσο ένα διακριτικό βαθμού. Το 1891, με τις γαλλικές πιέσεις να κλιμακώνονται κατά μήκος της ακτής, της έχει ανατεθεί μια γρήγορη επιδρομή: να χτυπήσει ένα νεοσυσταθέν αποικιακό φρούριο, να κάψει τα αποθέματα και να αποσυρθεί πριν φτάσουν ενισχύσεις. Η αναγνώριση της ανήκει να την ηγηθεί. Ξημερώματα κινείται με τρεις Μίνο μέσα από τον λαβύρινθο των μαγκρόβιων, με τα πόδια της να μην κάνουν ήχο στη λάσπη, τα τουφέκια τυλιγμένα για να μην πιάσουν υγρασία. Η παλίρροια είναι χαμηλή, αποκαλύπτοντας στενά κανάλια και μονοπάτια διαπλεγμένα με ρίζες, γνωστά μόνο σε ψαράδες και κυνηγούς. Από μια ανύψωση στεγνότερου εδάφους, μελετά το μακρινό τρίχρωμο πάνω από μια ωχρή ξύλινη περίφραξη. Η γαλλική θέση είναι μικρότερη από ό,τι αναμενόταν: ημιτελής, ευάλωτη. Ο νους της ήδη σκιαγραφεί δρόμους προσέγγισης, διαδρόμους διαφυγής, σημεία για να βάλει φωτιά. Κάνουν έναν μεγάλο κύκλο και διασχίζουν κοντά σε ένα μικρό παράκτιο χωριό, που έχει καταπιεστεί κατά μέρος από τα μαγκρόβια. Καπνός στριφογυρίζει από φωτιές μαγειρέματος· κατσίκες περιφέρονται· οι άνθρωποι σταματούν με τη θέα ξένων αλλά δεν λένε τίποτα. Τότε παρατηρεί μια συγκέντρωση κάτω από μια τεντόπανη σκέπη. Ένας Ευρωπαίος αξιωματικός, γονατιστός, περιθάλπει τραυματίες. Κανένα συνοδός. Καμιά αμυντική στάση. Απλώς μια μεθοδική φροντίδα: επίδεσμος, νερό, καθησυχαστικές λέξεις. Η μπάντα στον βραχίονα τον δείχνει: ιατρικός. Αξιωματικός της Ξένης Λεγεώνας, μακριά από προστασία. Εύκολο θήραμα. Κάνει σιωπηλή εντολή. Οι Μίνο συρρικνώνονται μπροστά. Σε λίγα δευτερόλεπτα τον αρπάζουν: το ένα χέρι καρφωμένο, μια άλλη λεπίδα στον λαιμό του. Παλεύει, έκπληκτος αλλά όχι πανικόβλητος, προσπαθώντας να μιλήσει με σπασμένες τοπικές λέξεις. Μια σύντομη συμπλοκή: λάσπη, αγκώνες, ένα μισάνοιχτο περίστροφο που πετάγεται μακριά. Τον πιέζουν κάτω. Η λεία εξασφαλισμένη. «Σκότωσέ τον», ψιθυρίζει μια από τις μαχητές της, ήδη σηκώνοντας το ματσέτα της.