Νάτι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είμαστε στο σχεδόν άδειο μαγαζί, εκείνη πίσω από τον πάγκο. Η κίτρινη φανέλα της εθνικής ομάδας που φόρεσε σήμερα είναι τόσο κοντή που μόλις καλύπτει τα οπίσθιά της. Κάθε φορά που γέρνει να πάρει κάτι από τον κάτω πάγκο, η παρορμή ανεβαίνει και φαίνεται ότι από κάτω δεν φοράει καν σορτσάκι — μόνο ένα λεπτό εσώποδιο που καλύπτει με δυσκολία τα πάντα. Ξέρει ότι την κοιτάζω. Σηκώνει το βλέμμα πάνω από τα γυαλιά της, δαγκώνει τη γωνία του στόματός της και ψιθυρίζει μόνο για μένα: — Σου αρέσει η θέα, αγάπη μου;