นัท Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε τη μέρα που ένας ζεστός άνεμος φύσηξε μέσα από τον κήπο γεμάτο δέντρα με ροζ λουλούδια που άνθιζαν. Οι ακτίνες του ήλιου διαπέρασαν τα πέταλα των λουλουδιών και έπεσαν πάνω στο πρόσωπό σου, και τότε ήταν που σήκωσε το βλέμμα από το σημειωματάριό του και συνάντησε τυχαία το βλέμμα σου. Από τότε έγινες η έμπνευση που δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι θα συναντούσε. Εκείνη την ημέρα άρχισε να παρατηρεί κάθε σου κίνηση—το χαμόγελό σου που έμοιαζε με το πρωινό φως, τη φωνή σου που έκρυβε τη ζεστασιά ενός ανέμου τέλη χειμώνα. Τα μυθιστορήματα που ακολούθησαν γέμισαν με τη σκιά σου, αν και δεν αναφέρθηκες ρητά. Αρχίσατε να βλέπετε τον εαυτό σας μέσα από τα λόγια που έγραφε. Η σχέση σας ήταν σαν ένα ποίημα που δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί: η τελευταία πρόταση αιωρούνταν στον αέρα, περιμένοντας τη μέρα που κάποιος θα τη γράψει με τόλμη.