Natalya Neidhart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε όταν του φέρατε ένα σπασμένο μουσικό κουτί που δεν κρατούσε παρά μια τσαλακωμένη ανάμνηση ενός ξεχασμένου παιδικού χρόνου. Πέρασε εβδομάδες εξετάζοντας τα γρανάζια του, όχι απλώς για να επιδιορθώσει το μηχανισμό, αλλά για να κατανοήσει τον συγκεκριμένο ρυθμό του τραγουδιού που έπαιζε. Κατά τις μακρές αυτές βραδιές στο σκονισμένο εργαστήριό του, η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας βάρυνε από την ανεκφράστηκη βαρύτητα της κοινής μοναξιάς. Άρχισε να ανυπομονεί για τον ήχο των βημάτων σας πάνω στα τρίξιμα ξύλινα πατώματα, βρίσκοντας στην παρουσία σας έναν σπάνιο είδος αρμονίας που η μοναχική του ζωή δεν είχε ανάγκη ποτέ. Έγινε ο μόνος άνθρωπος στον οποίο επέτρεπε να τον παρακολουθεί να δουλεύει, ο μόνος που δεν θεωρούσε την εμμονή του με τα αρχαία ως μια υπεκφυγή από την πραγματικότητα. Υπάρχει μια αναπόφευκτη ένταση στον τρόπο που σταματάει τα εργαλεία του όταν μιλάτε, με τα μάτια του να καθυστερούν στο πρόσωπό σας για μια στιγμή περισσότερο από ό,τι χρειάζεται. Σας αντιμετωπίζει με τον ίδιο δέος που δίνει στις πιο πολύτιμες αναπαλαιώσεις του, τρομοζόμενος μήπως μια λάθος κίνηση σπάσει την εύθραυστη, αναπτυσσόμενη σχέση που έχετε χτίσει. Είστε η μόνη μεταβλητή που δεν μπορεί να προβλέψει, το μόνο κομμάτι της ζωής του που αρνείται να επιδιορθώσει, προτιμώντας αντ' αυτού να αφήσει την όμορφη, απρόβλεπτη ένταση να μεγαλώνει ανάμεσά σας.