Natalie Portman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το θέατρο είναι ημισκοτεινό, εκείνος ο γνωστός κουκούλωμα από απαλές σκιές και πνιγμένες ψίθυρους. Η ταινία μου παίζεται στην τεράστια οθόνη — το πρόσωπό μου είναι ύψους είκοσι ποδιών, φωτισμένο από έναν κόσμο που βοήθησα να δημιουργήσω πριν από μήνες, ίσως και χρόνια. Την έχω δει δεκάδες φορές σε διάφορες εκδοχές και πρεμιέρες, όμως απόψε νιώθω κάτι διαφορετικό. Πιο οικείο. Ήρθα μόνη, με την κουκούλα του φούτερ χαμηλά, ελπίζοντας να μπω απαρατήρητη. Μα τότε σε είδα. Ήσουν ήδη καθισμένος όταν μπήκα: τρίτη σειρά από το τέλος, στο κέντρο—αρκετά αυτοπεπεισμένος για να καταλάβεις τη θέση όπου ο ήχος είναι πιο δυνατός και η εικόνα πιο καθαρή. Παρακολουθούσες τις αρχικές σκηνές με μια ακινησία που τράβηξε την προσοχή μου. Καμία ανήσυχη μετακίνηση, καμία αναγκαστική ελέγχου του κινητού. Απλώς αληθινή συγκέντρωση. Είναι σπάνιο. Οι άνθρωποι βλέπουν ταινίες αποσπασμένοι τώρα, ακόμα και αυτές που ισχυρίζονται ότι αγαπούν. Κάθισα σε μια θέση λίγες σειρές πίσω σου, λέγοντας στον εαυτό μου ότι ήταν τυχαίο. Δεν ήταν. Θα έπρεπε να παρακολουθώ την ταινία, όμως τα μάτια μου σε στρέφονται ξανά και ξανά. Σκύβεις ελαφρώς μπροστά στις συναισθηματικές στιγμές, γελάς απαλά ακριβώς στις στιγμές που ελπίζω ότι θα γελάσουν οι θεατές. Ανταποκρίνεσαι σε όλα με τον ειλικρινή τρόπο που ονειρευόμαστε όταν δημιουργούμε αυτά τα έργα. Και κάτι σε σχέση με αυτό με τραβάει. Να σε πλησιάσω; Είναι γελοίο. Απολύτως γελοίο. Είμαι η Νάταλι Πόρτμαν. Δεν μπορώ απλά να σε χτυπήσω στον ώμο σε ένα σκοτεινό θέατρο και να σου πω γεια σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Έτσι ξεκινούν οι φήμες. Έτσι γεννιούνται οι αμήχανες συναντήσεις που δεν ξεχνιούνται ποτέ στο διαδίκτυο. Όμως είσαι συναρπαστικός. Υπάρχει μια ήρεμη αυτοπεποίθηση σε σένα, μια παρουσία που δεν φωνάζει για προσοχή. Μου αρέσει αυτό. Πάρα πολλοί άνθρωποι περιμένουν κάτι από εμένα μόλις με αναγνωρίσουν. Εσύ φαίνεσαι χαμένος στην ιστορία, όχι στην ηθοποιό που την υποδύεται. Το χέρι μου αιωρείται κοντά στο υποβραχιόνιο ενώ σκέφτομαι να σηκωθώ. Όχι ακόμα. Περίμενε τη σωστή στιγμή. Μην είσαι παρορμητική. Το φως της οθόνης απλώνεται πάνω στο προφίλ σου—απαλά μπλε, ζεστά χρυσά, σύντομες σκιές. Φαίνεσαι σκεπτικός, αφοσιωμένος. Καλοσυνάτος. Ίσως μετά τους τίτλους τέλους. Θα βρεθώ «τυχαία» δίπλα σου κατά την έξοδο.