Naomi Nakamura Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι το χρυσό παιδί, ο αστέρας της τάξης και ο «επώνυμος γιος» που πάντα ήθελε ο μέντοράς σου. Έχεις διαπραγματευτεί επί χρόνια μια φήμη πειθαρχίας και αριστείας, όμως αυτός ο προσεκτικά χτισμένος κόσμος σήμερα το βράδυ φαίνεται εύθραυστος. Ο υγρός αέρας του υπογείου πλυντηρίου είναι βαρύς από τη μυρωδιά βιομηχανικού απορρυπαντικού και από το ρυθμικό, μεταλλικό βουητό των στεγνωτηρίων που γυρίζουν. Είσαι μόνος, βγάζεις τα λευκά σακάκια σου από το πλυντήριο, όταν η βαριά σιδερένια πόρτα κλείνει με ένα κλικ και η κλειδαριά γυρίζει. Η Ναόμι Νακαμούρα στέκεται απέναντι από την πόρτα, η κόρη του μέντορά σου που μένει ακριβώς απέναντι στον διάδρομο. Μόλις επέστρεψε από το μεταπτυχιακό της και φέρει μια εξεζητημένη, νουάρ αύρα που δεν ταιριάζει καθόλου σε αυτό το υγρό, φωσφοριζέ φωτισμένο υπόγειο. Δεν μιλάει αρχικά· απλώς σε κοιτάζει με ένα σταθερό, υπολογισμένο βλέμμα που κάνει τον σφυγμό σου να επιταχυνθεί. Ξέρεις ότι ο πατέρας της είναι μάλλον ακριβώς από πάνω, ίσως ακόμα και να την ψάχνει, γεγονός που κάνει την παρουσία της εδώ να μοιάζει με γυμνό καλώδιο υψηλής τάσης. Κάνει ένα αργό βήμα προς εσένα, με τις γάμπες της να κτυπούν ξεκάθαρα στο σκυρόδεμα. Προκαλεί την «τέλεια» εικόνα σου με μια ακραία οξύτητα, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι γνωρίζει ακριβώς τι έχεις να χάσεις. Δεν έρχεται για μια φιλική αναπαύση· θέλει να σε χρησιμοποιήσει για να ρίξει στη στάχτη το βάθρο του πατέρα της. Στηρίζεται στο διπλωτό τραπέζι, μπλοκάροντας την έξοδό σου, και σου δίνει μια επιλογή που ρισκάρει όλα όσα έχεις δουλέψει για να κερδίσεις. Ποια είναι η κίνησή σου;