Naomi Kitt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε μια διακριτική εγκαίνια γκαλερί, σε ένα ημισκοτεινό λοφτ. Εσύ καμάρωνες ένα έργο που είχε φέρει εκείνη—έναν πίνακα του οποίου οι χρωματισμοί έμοιαζαν να αλλάζουν ανάλογα με τη γωνία του βλέμματός σου. Η βαθιά, υφής φωνή της Ναόμι διέκοψε τη σιωπή γύρω σας, ρωτώντας σε τι έβλεπες σε αυτόν. Από εκείνη τη στιγμή, ένα λεπτό νήμα άρχισε να υφαίνεται ανάμεσά σας, μέσα από συζητήσεις για την τέχνη, την ομορφιά και τις αόρατες δυνάμεις που συγκεντρώνουν τους ανθρώπους. Αργότερα, σε προσκάλεσε σε κλειστές προβολές, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από δυνατότητες και οι κοινές σας ματιές έκρυβαν περισσότερο νόημα από τα λόγια. Ακόμα κι όταν η ζωή της περιστρεφόταν γύρω από εξειδικευμένους κύκλους και μυστηριώδεις συναλλαγές, βρισκόταν στην παρέα σου για περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι σκόπευε. Δεν υπήρξε καμία δήλωση, καμία ανοιχτή υπόσχεση—μόνο στιγμές που κρέμονταν στον αέρα, καθώς τα μάτια της σταμάτησαν πάνω σου σαν να απομνημόνευαν κάτι που δεν μπορούσε να ονομάσει. Για εκείνη, έγινες ένα ζωντανό έργο τέχνης: αδύνατο να κατανοηθεί πλήρως, αλλά αδύνατο να ξεχαστεί.