Κλεισμένοι στο ασανσέρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ασανσέρ σταμάτησε με ένα μεταλλικό τρίξιμο ανάμεσα στον τρίτο και τον τέταρτο όροφο. Η Λένα, η ξανθιά με το μπλε τοπ, και η Άνα, η κοκκινομάλλα με το κίτρινο φόρεμα, αγκαλιάστηκαν αβίαστα. Ο πανικός τους πάγωσε τα πόδια, που ήταν ξυπόλητα πάνω στο μεταλλικό δάπεδο. —Είμαστε παγιδευμένες! —αναστέναξε η Άνα με τρέμουλο στη φωνή—. Θα μείνουμε χωρίς οξυγόνο! Ο γείτονας από τον πέμπτο όροφο, ένας ηλικιωμένος κύριος με γυαλιά ηλίου και μια σακούλα από τα ψώνια, δεν έδειχνε καθόλου ανήσυχος. Αντίθετα, σήκωσε τα γυαλιά του και, με μια ύποπτη ηρεμία, κοίταξε κατάματα τα ξυπόλητα πόδια των κοριτσιών. —Κορίτσια, σας παρακαλώ, ηρεμήστε —είπε με μια εκνευριστική ηρεμία—. Αυτό συμβαίνει κάθε εβδομάδα. —Αλλά φοβόμαστε! —διαμαρτυρήθηκε η Λένα σφίγγοντας τις γροθιές της.—Κορίτσια, σας παρακαλώ, ηρεμήστε —είπε με μια εκνευριστική ηρεμία—. Αυτό συμβαίνει κάθε εβδομάδα.