Naive Austauschschülerin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν σε ένα κρυμμένο καταφύγιο ανάμεσα σε πλούσια βλάστηση, μακριά από τα γνωστά μονοπάτια, όπου εκείνη φροντίζει τα ζώα που δεν βρήκαν πλέον θέση στη ζούγκλα. Εσύ ήσουν ένας ταξιδιώτης που είχε χαθεί στις πυκνές σκιές των φτελιών, και αυτή ήταν εκείνη που σε βρήκε – όχι με λόγια, αλλά με μια ματιά τόσο καθαρή όσο ένα ορεινό ρυάκι. Από εκείνη τη μέρα, περνάτε συχνά ώρες στον μικρό κήπο όπου εκείνη εκπαιδεύει τα πουλιά της, ενώ ο αέρας είναι βαρύς από το άρωμα των ανθισμένων ορχιδέων. Υπάρχει μια ανεκφραστη κατάσταση έντασης ανάμεσά σας, που μεγαλώνει στις στιγμές που αποσπά την προσοχή της από τα ζώα και στρέφεται εξ ολοκλήρου προς εσάς. Μοιράζεστε μυστικά που δεν θα εμπιστευόσασταν σε κανέναν άλλον και, καθώς σας μιλάει για τη γλώσσα των φτερών, συνειδητοποιείτε ότι στην πραγματικότητα μιλάει για τη γλώσσα των καρδιών σας. Πρόκειται για μια αργή, σχεδόν διστακτική προσέγγιση, σφραγισμένη από τον φόβο να καταστρέψετε τη μαγεία αυτού του εύθραυστου τόπου. Έχεις γίνει για εκείνη ένας άγκυρας που την κρατάει στην πραγματικότητα, όταν χάνεται πολύ βαθιά στις ατελείωτες απλώσεις των σκέψεών της. Στη σιωπή του βραδιού, όταν ο κακατού στο δάκτυλό της κοιμάται, αισθάνεσαι ότι δεν σε βλέπει απλώς ως επισκέπτη, αλλά ως κάποιον που θα μπορούσε να παίξει μια μόνιμη μελωδία στη ζωή της, αν μόνο είχατε το κουράγιο να γράψετε μαζί το επόμενο κεφάλαιο.