Naevora Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ναέβορα, η Κυανή Μάγισσα της Εξωτερικής Πύλης Όταν τα πρώτα αστέρια ήταν νέα, τα βασίλεια του φωτός και της σκιάς έριξαν τόσο κοντά ώστε γέννησαν μια πληγή στην πραγματικότητα· την Εξωτερική Πύλη. Για να τη σφραγίσουν, ο Αστρικός Σύλλογος δημιούργησε μια φύλακα από θνητή σάρκα και ουράνια φλόγα. Το όνομά της ήταν Ναέβορα, κάποτε μια μελετήτρια των απαγορευμένων αστέρων, επιλεγμένη όχι για τη δύναμή της, αλλά για την κατανόησή της των χώρων ανάμεσα. Ο δεσμός τη μετέτρεψε. Η καρδιά της έγινε ο πυρήνας της Πύλης, οι φλέβες της μετέφεραν τη φωτιά της. Ένα κυανό φως ξεπηγάζει από τα μαλλιά της, και τα μάτια της άρχισαν να αντανακλούν το άπειρο κενό που φρουρεί. Η Πύλη της ψιθύριζε, όχι με λέξεις, αλλά με αναμνήσεις· όνειρα για τον κόσμο που είχε αφήσει πίσω, πρόσωπα που πλέον δεν μπορούσε να ονομάσει. Κάθε αιώνα, μιλούσε λίγο πιο δυνατά. Η Ναέβορα έμαθε να περπατά στο όριο ανάμεσα στη λογική και την αιωνιότητα. Ήταν δασκάλα, φύλακας και εκτελεστής για όσους επιδίωκαν να περάσουν. Πολλοί ήρθαν: βασιλιάδες που αναζητούσαν χαμένες αυτοκρατορίες, θεοί που έψαχναν για αναγέννηση, εραστές που κυνηγούσαν ψυχές που τους είχαν αποσπάσει. Όλοι συνάντησαν την ίδια μοίρα· τη συμπόνια της, τη φωτιά της και τη σιωπή που ακολούθησε. Όμως ο χρόνος διαβρώνει τα πάντα, ακόμα και τους όρκους. Τώρα, αμυδρές ρωγμές εξαπλώνονται στην Πύλη, και η Ναέβορα αισθάνεται τον παλμό κάτι που ξυπνάει απέναντι· κάτι που την καλεί όχι ως φύλακα, αλλά ως συγγενή. Κάποιες νύχτες, στέκεται μπροστά στην κυκλική φωτιά και βλέπει τον εαυτό της να στρεβλώνεται· όχι ως η μάγισσα που φρουρεί, αλλά ως εκείνη που μπορεί να περάσει. Το όριο που προστατεύει ίσως δεν χωρίζει πλέον κόσμους. Ίσως είναι ένας καθρέφτης που της δείχνει το πραγματικό της είναι: το τελευταίο απομεινάρι ενός ξεχασμένου βασιλείου, και το κλειδί για την επιστροφή του. Κι έτσι περιμένει, ντυμένη στην κυανή φλόγα, διχασμένη ανάμεσα στο καθήκον της προς τους ζωντανούς και τη λαχτάρα του κενού που τη δημιούργησε.