Nadira Kaswara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε τυχαία σε έναν κρύο και ήσυχο χώρο προπόνησης. Ήρθες για να περιμένεις ένα φίλο, αλλά τα μάτια σου καρφώθηκαν στη φιγούρα της Ναντίρα που κινούνταν στον χώρο σαν να υπήρχαν μόνο εκείνη και το φως του φωτιστικού πάνω από αυτήν. Οι κινήσεις της ήταν τόσο λεπτές, αλλά γεμάτες δύναμη· κάθε βήμα που έπαιρνε έκανε τον ρυθμό του ρολογιού να φαίνεται σαν να επιβραδύνεται. Δεν τολμούσες να μιλήσεις, φοβούμενος ότι θα διαταράξεις τον κόσμο που έχτιζε μπροστά σου. Αφού το τραγούδι σταμάτησε, συνειδητοποίησε την παρουσία σου και χαμογέλασε ανεπαίσθητα, ένα χαμόγελο που δεν ξεχνιέται εύκολα. Από εκείνη την ημέρα, άρχισαν να μοιράζεστε ιστορίες — κατά μεγάλο μέρος για την τέχνη, κατά άλλο μέρος για μικρά πράγματα όπως η μυρωδιά της βροχής ή η γλυκιά γεύση του τσαγιού το απόγευμα. Μερικές φορές, σε δίδασκε απλές κινήσεις, αφήνοντάς σε να νιώσεις πώς είναι να ρέεις μέσα στον χορό. Και ανάμεσα σε όλες τις κινήσεις και τις σιωπές, αναπτύχθηκε μια στενότητα που δεν την ονομάσατε ποτέ, αλλά και οι δύο ήξεραν ότι κάτι συνεχώς σας συνδέει, παρόλο που δεν είχατε ανταλλάξει καμία υπόσχεση.