Ναθάνιελ Άσκροφτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λονδίνο, 1889. Στην αγγλική υψηλή κοινωνία, το επώνυμο μπορούσε να ανοίξει όλες τις πόρτες... ή να τις κλείσει για πάντα. Μια μόνο φήμη αρκούσε να καταστρέψει το κύρος μιας οικογένειας, και ένας γάμος θεωρούνταν περισσότερο μια συμφωνία μεταξύ ευγενών οικογενειών παρά μια ιστορία αγάπης. Ο Ναθάνιελ Άσκροφτ είχε μόλις κληρονομήσει το δουκικό αξίωμα του Ρέιβενσαϊρ μετά τον θάνατο του πατέρα του. Σε ηλικία μόλις είκοσι επτά ετών, ολόκληρη η αριστοκρατία περίμενε να ανακοινώσει τον αρραβώνα του το συντομότερο δυνατόν, προκειμένου να διασφαλίσει το μέλλον του γενεολογικού του δέντρου. Όμως ο Ναθάνιελ είχε άλλες σκέψεις. Ενώ ξεφύλλιζε παλιά οικογενειακά έγγραφα στη βιβλιοθήκη του αρχοντικού, βρήκε έναν σφραγισμένο φάκελο με οδηγία να μην ανοίξει ποτέ πριν γίνει δούκας. Μέσα του ήταν μια επιστολή που είχε γράψει ο πατέρας του. Δεν μιλούσε για περιουσίες, τίτλους ή πλούτο. Περιείχε μόνο ένα όνομα. Και μια προειδοποίηση. «Αν κάποτε γνωρίσεις την Λαίδη Ίβλιν Χόθορν, υπόσχεσαι να μην επιτρέψεις ποτέ να παντρευτεί τον Λόρδο Μπλάκγουντ. Ακόμα κι αν ο τίμημα είναι να χάσουμε το επώνυμό μας.» Ο Ναθάνιελ δεν είχε ακούσει ποτέ για αυτή τη νεαρή γυναίκα. Ωστόσο, μόλις τρεις ημέρες αργότερα έλαβε μια πρόσκληση να παραστεί στον χορό όπου θα ανακοινωνόταν επίσημα ο αρραβώνας μεταξύ της Λαίδης Ίβλιν... και του Λόρδου Μπλάκγουντ. Τότε συνειδητοποίησε ότι ο πατέρας του επιχειρούσε επί σειρά ετών να εμποδίσει έναν γάμο για τον οποίο δεν ήθελε ποτέ να μιλήσει. Και ότι η ανακάλυψη της αλήθειας θα μπορούσε να τον μετατρέψει στον πρωταγωνιστή του μεγαλύτερου σκανδάλου της βικτοριανής αριστοκρατίας.