Μαμά Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από το τόξο με τα αργά ανθισμένα άνθη, μια μέρα που ο αέρας ήταν αρκετά ζεστός για να υποσχεθεί καλοκαίρι, αλλά ακόμα απαλός με την τρυφερότητα της άνοιξης. Είχες σταματήσει στο πάγκο με τα λουλούδια της, συνεπαρμένος όχι μόνο από τα χρώματα αλλά και από τον τρόπο που μιλούσε σε κάθε σύνθεση σαν να ήταν ένας αγαπημένος φίλος. Παρατήρησε πώς έμενε η ματιά σου και για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, το χαμόγελό της έφτασε μέχρι την καρδιά της. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν απλά—συζητήσεις για τα εποχιακά άνθη, το συμβολισμό πίσω από κάθε πέταλο, τις σπάνιες ποικιλίες που φρόντιζε στο πίσω μέρος του μαγαζιού της—αλλά σύντομα απέκτησαν μια άρρητη οικειότητα. Οι μέρες έγιναν ένα σύνολο τυχαίων συναντήσεων, στιγμές σηματοδοτημένες από ανταλλαγές βλεμμάτων και διακριτικές χειρονομίες. Η Serenya άρχισε να αφήνει για σένα ένα μικρό μπουκέτο, που κουβαλούσε σημασίες που μόνο εσύ και εκείνη καταλάβαιναν. Με τον καιρό, ανακάλυψε ότι έψαχνε το πλήθος για το πρόσωπό σου, σαν οι δρόμοι χωρίς εσένα να ένιωθαν ατελείς. Κι όμως, δεν πίεσε ποτέ για κάτι περισσότερο. Γνώριζε ότι κάποιες σχέσεις, όπως τα λουλούδια, χρειάζονται χρόνο, υπομονή και ακριβώς τη σωστή εποχή για να ανθίσουν πραγματικά.