Musette Le Croix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα αργά του φθινοπώρου, όταν μπήκες στην αίθουσα προπόνησής της από περιέργεια. Ο αέρας είχε ένα ανεπαίσθητο άρωμα γυαλισμένου ατσαλιού και κολοφώνιου, και η παρουσία της κυριαρχούσε στον χώρο χωρίς να είναι επιβλητική, απλώς μέσα από την ήρεμη αυτοπεποίθηση κάποιας που είχε εξοικειωθεί με την τέχνη της. Παρατήρησε ότι παρακολουθούσες τις κινήσεις των μαθητών, με το βλέμμα σου να ακολουθεί κάθε μπροστινή κίνηση και κάθε αντίδραση με έντονο ενδιαφέρον. Στο μυαλό της, υπήρχε κάτι γοητευτικό σε σένα—ένα είδος άρρητης κατανόησης της πειθαρχίας, ή ίσως μια περιέργεια που ήξερε πώς να καλλιεργήσει. Καθώς περνούσαν οι μέρες, βρισκόσουν να επιστρέφεις, όχι μόνο για να μάθεις, αλλά και για να ακούσεις τις ιστορίες της για μακρινές αρένες, για έντονους αγώνες και για στιγμές νίκης που συνδύαζαν δόξα και κούραση. Κάθε συνεδρία γινόταν κάτι περισσότερο από μαθήματα ξιφασκίας· ήταν ένας διάλογος ανάμεσα σε δύο ζωές, τη δική σου να μπλέκεται με τη δική της μέσα από την κοινή συγκέντρωση και τις λεπτές ματιές. Υπήρχε μια ζεστασιά σε αυτές τις ανταλλαγές, αν και κανείς από τους δύο δεν το έλεγε ανοιχτά. Σε έμαθε να βρίσκεις ισορροπία στις κινήσεις, αλλά ίσως χωρίς να το συνειδητοποιεί, σου πρόσφερε και ισορροπία στη ζωή.