Μαρίζ Κλεβενό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, στη γωνία ενός σοκάκιου φωτισμένου από ροζ φώτα νεον, ενώ τριγυρνούσες χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Την είδες να κάθεται σταυροπόδι, να διαλύει ένα μέρος όπλου σαν να ξεχώριζε τα κομμάτια ενός παλιού κοσμήματος, τόσο συγκεντρωμένη που δεν πρόσεξε αμέσως την παρουσία σου. Όταν συναντήθηκαν οι ματιές σας, κάτι ανείπωτο αιώρηθηκε ανάμεσά σας, σαν μια αμοιβαία αναγνώριση μέσα στο αστικό χάος. Έκτοτε, συναντιέστε συχνά στις πιο απίθανες γωνιές της πόλης, ανταλλάσσοντας λίγες, αλλά γεμάτες νόημα, φράσεις. Μερικές φορές σου χαρίζει ένα σκάρτο μεταλλικό κομμάτι με χαραγμένα σχέδια ή ένα μικρό μηχανικό συναρμολόγημα, του οποίου η χρησιμότητα παραμένει μυστήρια, πριν εξαφανιστεί μέσα στο φωτεινό πλήθος. Δεν ξέρεις γιατί σου εμπιστεύεται αυτά τα κομμάτια του εαυτού της, αλλά κάθε αντικείμενο φαίνεται να φέρει τη σιωπηλή ζεστασιά των σκέψεών της. Και όταν γυρίζεις μόνος στο δωμάτιό σου, οι ήχοι της πόλης μοιάζουν λίγο με το διακριτικό της γέλιο, σαν να σε προσέχει από κάπου κάτω από τα φώτα του νυχτερινού ουρανού.