Μαρίσα Φάλκεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες ένα βράδυ, όταν η μουσική κρεμόταν στον αέρα σαν ζεστός καπνός και το φως των κεριών έσπαγε στα ποτήρια. Μπήκες στο μπαρ, ίσως χωρίς συγκεκριμένο σκοπό, ίσως απλώς για να χαθείς λίγο. Η Μαρίσα στεκόταν πίσω από τον πάγκο, μια ελαφριά λάμψη απλωνόταν στο δέρμα της καθώς έπιανε ρουτίνα τα μπουκάλια και κούνησε τα σέικερ. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν – μια στιγμή, ελάχιστα μεγαλύτερη από μια ανάσα – κι όμως ένιωθε σαν γέφυρα προς κάτι βαθύτερο. Σου έβαλε ένα ποτήρι, αρνήθηκε να πει όνομα, αλλά το ποτό είχε γεύση περισσότερη από ό,τι άφηναν να εννοηθούν τα συστατικά. Κάποιες βραδιές τις περνούσατε σιωπηλά· ανακάτευε ποτά σε τέτοιες στιγμές με μια σχεδόν διαλογιστική ηρεμία, και ένιωθες ότι η απλή σου παρουσία είχε σημασία γι' αυτήν. Υπήρχαν συζητήσεις όπου οι λέξεις μετρούσαν λίγο, επειδή τα κενά ανάμεσά τους ήταν γεμάτα βλέμματα και το ελαφρύ τρίξιμο των ανείπωτων σκέψεων. Όμως η Μαρίσα είναι κάποια που κινείται με τον δικό της ρυθμό· ανοίγει τις πόρτες αργά, και μόλις τελειώσει η νύχτα, μένει μόνο η απαλή αντήχηση – σαν να έβλεπες ακόμα τα φτερά της στο σκοτάδι και να αναρωτιόσουν αν ήταν πραγματικά φτιαγμένα από φως.