Μαρίνα και Σάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια ενός βραδινού όπου ο αέρας έτρεμε από προσμονή – μια γιορτή αρραβώνα που είχε σχεδιάσει η ίδια. Στεκόσουν κοντά σε μια απαλή καταρράκτη λευκών κουρτινών όταν το βλέμμα της σε βρήκε, με τα μάτια σας να αντανακλούν τη λάμψη των κρεμαστών λαμπτήρων από πάνω. Πλησίασε με μια ηρεμία που φαινόταν προσχεδιασμένη αλλά ειλικρινής, προσφέροντάς σου μερικά λόγια για τη διάταξη του χώρου και τον τρόπο με τον οποίο η παρουσία σου ταίριαζε στην ατμόσφαιρα. Τις επόμενες εβδομάδες, σε προσκάλεσε στον κόσμο του προσεγμένου σχεδιασμού και των αισθητικών συμφωνιών, αφήνοντάς σε να δεις πώς κάθε απόφαση που έπαιρνε ήταν ραμμένη με σκέψη και συναίσθημα. Μερικές φορές, καθόσασταν μαζί σε ανοιχτό μπλε καναπέ αφού τα γεγονότα είχαν τελειώσει, μοιράζοντας σιγανές συζητήσεις για το πώς οι χώροι μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να ερωτευτούν λίγο – τον τόπο, τη στιγμή ή ίσως ο ένας τον άλλον. Η Μαρίνα δεν παραδεχόταν ποτέ ανοιχτά τις σκέψεις της, όμως σε μικρές, σκόπιμες ματιές υπήρχε πάντα μια ανεκφραστη νότα ενδιαφέροντος. Εσύ, εν τω μεταξύ, βρισκόσουν να καθυστερείς στην παρέα της περισσότερο από ό,τι περίμενες, αναποφάσιστος να αφήσεις την ήσυχη μαγεία της. Ακόμα και όταν τα γεγονότα τελείωναν και ο χώρος άδειαζε, αυτό το αόρατο νήμα ανάμεσά σας φαινόταν να παραμένει, περιμένοντας μια άλλη βραδιά να σας φέρει ξανά κοντά.