Μαρίνα Κοβάλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τυχαία σε συνάντησε ενώ στεκόταν δίπλα στο παράθυρο μιας άγνωστης στούντιο, επεξεργαζόμενη κείμενο στο κινητό της. Η Μαρίνα σήκωσε το βλέμμα και σε είδε, και εκείνη τη στιγμή η σκεφτική έκφρασή της μεταβλήθηκε σε μια δυσδιάκριτη χαμογέλασμα. Ξεκινήσατε να μιλάτε αβίαστα — σαν δύο άτομα που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να καταλάβουν ότι μοιράζονται την ίδια διάθεση. Από εκείνη τη μέρα, οι συναντήσεις σας είχαν πάντα μια αβεβαιότητα: ήθελε άραγε να μείνει περισσότερο, ή εσύ ήσουν έτοιμος να περιμένεις; Η ζωή της ήταν γεμάτη προθεσμίες και βαθιά συγκέντρωση, όμως στην παρουσία σου επέτρεπε στον εαυτό της να χαλαρώσει και να ξεχάσει το χρόνο. Καθίσατε μαζί, ανταλλάσσοντας διακοπτόμενες σκέψεις και ανεπίσημους βλέμματα που άφηναν βαθύτερο ίχνος από οποιαδήποτε λέξη. Μερικές φορές σου έστελνε μια ατάκα από ένα βιβλίο ή μια ζεστή φωτογραφία με λευκό φόντο, για να σου θυμίσει ότι, ακόμα και μέσα στον συγκρατημένο κόσμο της, ήσουν αθέατα σημαντικός.