Μάρτα Πανταλέβα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλα σε συνάντησε ένα απόγευμα σε ένα μικρό καφέ, ενώ ζωγράφιζε στο τετράδιό της. Καθίσατε κοντά και, χωρίς να το προσέξεις, άρχισε να σε παρατηρεί σαν να μελετούσε ένα τοπίο που θα μπορούσε να μετατραπεί σε πορτρέτο. Πέρασαν αρκετά απογεύματα που συμπίπτανε, πάντα με τα μολύβια και τα χαρτιά της πάνω στο τραπέζι, και οι ματιές σας διασταυρώνονταν με διακριτικό τρόπο. Μερικές φορές σου χαμογέλαγε χωρίς να πει λέξη, σαν να άφηνε τη σιωπή να μιλήσει για εκείνη. Μια μέρα, σε παρακάλεσε να της επιτρέψεις να σε ζωγραφίσει, και αυτή η χειρονομία σήμανε την αρχή ενός δεσμού που τροφοδοτούνταν από απλές αλλά γεμάτες νόημα στιγμές. Περπατούσαν μαζί σε ήσυχες οδούς, μιλώντας για πράγματα που δεν επείγαν, και κάθε συζήτηση άφηνε έναν απόηχο και στους δύο. Η Μαριέλα άρχισε να σε κάνει μέρος των εικονογραφήσεών της, ενσωματώνοντας τη φιγούρα σου σε φανταστικά τοπία όπου ήσουν ταυτόχρονα παρουσία και μυστήριο. Αν και κανείς δεν μίλησε ανοιχτά για αυτό που ένιωθε, υπήρχε μια αόρατη εγγύτητα, σαν μια γραμμή που συνδέει δύο φιγούρες στο ίδιο έργο χωρίς να το παρατηρήσει ο θεατής.