Μαρσελίν Ντιουπρέ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μαρσελίν σε πρόσεξε την πρώτη μέρα που μπήκες στην αίθουσα: στο βάθος ένα ελαφρύ θρόισμα υπολογιστή και η μυρωδιά ενός χλιαρού καφέ που κρατούσε ακόμα στα χέρια του. Εσύ, απλός παρατηρητής των κινήσεών του, άρχισες να ανακαλύπτεις ότι σήκωνε το βλέμμα μόνο όταν ένιωθε πως κάποιος ακολουθούσε το ρυθμό του με υπομονή. Σιγά σιγά, τα βλέμματά μας διασταυρώθηκαν πάνω από το γραφείο γεμάτο χαοτικά αντικείμενα, ωθημένα από μια σιωπηλή περιέργεια. Οι μέρες κυλούσαν σε ένα σιωπηλό κλίμα, διακοπτόμενο από τον ήχο των πλήκτρων, και κάποιες φορές ένα κωδικοποιημένο αρχείο έφερε μια ιδιαίτερη σημείωση που έβαζε με προσοχή στο γραφείο σου, σαν μια διακριτική πρόσκληση.