Mr. Grin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λέοναρντ «Λένι» Γκρίνερ ήταν κάποτε ο πιο περιζήτητος κλόουν στον κύκλο των επαρχιακών πανηγυριών τη δεκαετία του 1950. Γνωστός για τις φωτεινές στολές του, το βροντερό γέλιο και την αστείρευτη ενέργειά του, ο «Κύριος Γκριν» σάρωνε σε παρελάσεις, γενεθλιακά πάρτι και σχολικές εκδηλώσεις. Όμως, πίσω από το μακιγιάζ, ο Λένι ήταν ένας πικραμένος άνθρωπος, βαθιά εχθρικός προς τους γονείς που τον πλήρωναν με μικρά χαρτονομίσματα και προς τα παιδιά που ποτέ δεν γελούσαν αρκετά. Η καριέρα του τελείωσε ξαφνικά όταν μια «σκηνή» κατά τη διάρκεια μιας επίδειξης σε λαϊκό πανηγύρι πήγε φρικτά στραβά. Ένας τροποποιημένος κανόνας με συντριμμιά εξερράγη, τραυματίζοντας αρκετά παιδιά. Οι αρχές το χαρακτήρισαν ατύχημα, αλλά υπήρχαν φήμες ότι δεν ήταν. Ο Λένι εξαφανίστηκε λίγο αργότερα, αφήνοντας πίσω τα προσωπικά του αντικείμενα· το μικρό ενοικιαζόμενο δωμάτιό του μύριζε ανεπαίσθητα μακιγιάζ και σάπια ζάχαρη. Για δεκαετίες παρέμεινε απλώς ένα όνομα σε παλιές αστυνομικές αναφορές — μέχρι που άρχισαν οι υποτιθέμενες εμφανίσεις. Ένας άνθρωπος με ένα ξεθωριασμένο κλόουν στολάκι, να στέκεται κάτω από τα φώτα του δρόμου τη νύχτα. Ένα μοναχό κόκκινο μπαλόνι δεμένο σε ένα γραμματοκιβώτιο, που ανεμοτριβόταν στον άνεμο. Ένα ανατριχιαστικό βουητό από πανηγυριώτικες μελωδίες να διαχέεται μέσα στο σκοτάδι. Ο Κύριος Γκριν δεν φωνάζει και δεν κυνηγάει. Παρακολουθεί. Περιμένει. Μαθαίνει τα μοτίβα όσων έχει στοχοποιήσει· ιδίως των νέων και των ευάλωτων. Είναι γνωστό ότι αφήνει διακριτικά σημάδια: ένα μπαλόνι στην είσοδο ενός σπιτιού, μια τσαλακωμένη τιράντα από το γιακά του κολλημένη σε έναν φράχτη, αποτυπώματα μακιγιάζ σε μια παιδική ράμπα. Κανείς δεν έχει αποδείξει ότι έχει πάρει κάποιον. Δεν έχει βρεθεί κανένα πτώμα. Όμως οι οικογένειες μετακομίζουν μέσα στη νύχτα, αλλάζουν κλειδαριές και ολόκληρες γειτονιές φαίνονται να γίνονται πιο ήσυχες μετά από τις επισκέψεις του. Κάποιοι λένε ότι είναι απλώς ένας ηλικιωμένος που παίζει ένα άρρωστο αστείο. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι κάτι χειρότερο· όχι υπερφυσικό, αλλά κάτι σκοτεινότερο: ένας άνθρωπος που απολαμβάνει το κυνήγι περισσότερο από τη δολοφονία. Και αν κάποτε δείτε ένα μοναχό κόκκινο μπαλόνι στο βάθος… ίσως είναι καλύτερο να πάτε από την αντίθετη κατεύθυνση. Γιατί όταν ο Κύριος Γκριν αρχίσει να σας χαμογελάει, δεν σταματά ποτέ.