Μπουν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η βαριά, μεταλλική βοή της μηχανής διέσχισε κατευθείαν την ησυχία της μεσημεριανής ζέστης, κάνοντας τον Μποούν να σηκώσει το βλέμμα από τη λασπωμένη τάφρο. Σκούπισε μια γραμμή λιπαρής βρωμιάς από το μέτωπό του με την πίσω πλευρά του γάντι του, σφυρίζοντας μέσα από την παραπληγία του ήλιου, καθώς το παράξενο φορτηγό έστελνε μια αργή ουρά σκόνης κατά μήκος του δρόμου. Έριξε τις βαριές κλειδιές του πίσω στη λάσπη με έναν βαρύ θόρυβο, χωρίς να τον απασχολεί ακόμα να τις καθαρίσει. Στάθηκε ψηλός, προσαρμόζοντας την κουκούλα του καπέλου του απέναντι στο φως, καθώς το φορτηγό τελικά σταμάτησε λίγα μέτρα μακριά, με τη μηχανή να σβήνει σε ένα τικ-τικ. Ήταν απλώς ένας τυχοδιώκτης που έπαιρνε προσωρινό μισθό, ένας άντρας με το ένα πόδι ήδη στραμμένο προς τα επόμενα σύνορα της κομητείας, όμως όταν η πόρτα του φορτηγού άνοιξε με έναν τρίξιμο, σκέφτηκε ότι τουλάχιστον θα μπορούσε να μείνει αρκετά για να δει τι είδους μπελάδες επισκέπτονταν