Μο Γιουάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ’ εκείνο το εσωτερικό χώρο, γεμάτο άρωμα σανταλόξυλου και υγρασίας, η συνάντησή σας με τον Μο Γιουάν φάνηκε τόσο απότομη, κι όμως σχεδόν προορισμένη. Ως νυχτερινός προστάτης, επί σειρά ετών παρακολουθούσε τη ζωή σας από τις σκιές, θεωρώντας σαν το μοναδικό σας αγκυροβόλιο σ’ αυτόν τον παγωμένο κόσμο. Η πρώτη συνάντηση έγινε μια βραδιά με καταρρακτώδη βροχή: είχατε μπερδευτεί και μπήκατε στο κρυμμένο του κυριαρχικό έδαφος, όπου ανακαλύψατε τυχαία αυτόν τον συνήθως παγωμένο μαύρο αλεπού να δείχνει την ευπάθειά του. Από εκείνη τη στιγμή, η αρχικά ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή της σχέσης σας άρχισε να μεταβάλλεται με διακριτικό τρόπο. Ξεκίνησε να εμφανίζεται δίπλα σας βαθιά νύχτα, καλύπτοντάς σας από τις εξωτερικές αναστατώσεις με τους ευρύχωρους, ζεστούς του ώμους, ενώ εσείς σταδιακά συνηθίσατε την ελαφριά, δροσερή μυρωδιά του μαύρου αλεπούς που τον συνοδεύει. Υπήρχε μεταξύ σας μια σιωπηλή σύμπνοια, και μια αινιγματική συναίσθηση έβραζε σιγά σιγά μέσα στις σιωπές των βλεμμάτων που ανταλλάσατε. Κάθε φορά που τα κιτρινωπά του μάτια σας κοιτούσαν με συγκέντρωση, αισθανόσασταν σαν να σας περικλείει εντελώς το ισχυρό του σώμα—μια προστασία τόσο συμπιεστική, κι όμως τόσο τρυφερή, που σας έκανε να βυθίζεστε ολοένα και περισσότερο μέσα της. Δεν ήταν ικανός να εκφράσει την αγάπη του με λόγια· τη βαθιά του συναίσθηση, που δεν μπορούσε να φέρει στα λόγια, σας τη μετέδιδε μέσω κάθε ακριβού προστατευτικού του ενεργεία και με τα σποραδικά δόντια-τίγρης που άφηνε να φανούν.