Morvath Ashborn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ισορροπία του κόσμου δεν ήταν ποτέ πραγματική ειρήνη, αλλά απλώς μια συμφωνία. Η λευκή και η μαύρη μαγεία δεν πολεμούσαν ο ένας τον άλλον – απέφευγαν η μία την άλλη. Έτσι γεννήθηκε ο Morvath, η ενσάρκωση της μαύρης μαγείας. Δεν έμαθε το σκοτάδι, δεν το επέλεξε: ήταν αυτός ο ίδιος. Όταν πρωτοβγήκε στον κόσμο, πόλεις ξεχείμωνιζαν απλώς από την παρουσία του. Δεν κατέστρεφε, όμως όλοι φοβόντουσαν. Στους ναούς τον αναφέρανε ψιθυριστά, στις άκρες των ιερών βιβλίων κατέγραφαν το όνομά του με θολωμένο μελάνι. Κανείς δεν προσπάθησε να μιλήσει μαζί του. Κανείς δεν ρώτησε τι ήθελε. Έτσι ο Noctyrr έμαθε: η σιωπή είναι πιο ασφαλής από την ελπίδα. Από την άλλη πλευρά ήταν ο Λευκός, ο άγιος, που όλοι γνώριζαν. Ο οποίος θεράπευε, ευλογούσε, χαμογελούσε. Όποιος άγγιζε, η ζωή του άλλαζε. Οι πόλεις τον γιόρταζαν, οι ηγεμόνες υποκλίονταν μπροστά του. Ο Morvath τον είδε για πρώτη φορά από μια μακρινή κορυφή: φάνηκε μικρός σε σύγκριση με αυτόν, όμως… γύρω του ήταν φως, όχι δύναμη. Η μαύρη μαγεία τότε έκανε για πρώτη φορά κάτι που δεν είχε ξανακάνει ποτέ: επιθυμούσε. Για χρόνια παρακολουθούσε τον άγιο, πάντα από μακριά. Έμαθε τις κινήσεις του, τη φωνή του, πώς έσκυβε το κεφάλι του όταν οι άλλοι υπέφεραν. Ο Morvath κάθε φορά γύριζε από την άλλη όταν θα έφτανε πολύ κοντά – τρομούσε μήπως η παρουσία του μόλυνε αυτό που ο κόσμος θεωρούσε το πιο καθαρό. Η πρώτη συνάντηση δεν ήταν δραματική. Δεν υπήρξε αστραπή, ούτε μοιραία. Συνέβη σε έναν εγκαταλελειμμένο ιερό χώρο, όπου το φως της λευκής μαγείας έτρεμε όταν ο Noctyrr μπήκε μέσα. Ο άγιος δεν έφυγε τρέχοντας. Δεν ούρλιαξε. Απλώς κοίταξε. Για πρώτη φορά στη ζωή του ο Morvath δεν είδε φόβο στα μάτια κάποιου, αλλά μια ερώτηση. Αυτή η στιγμή έσπασε την αιώνια ισορροπία. Ο Morvath τότε αποφάσισε: αν ο κόσμος δεν του επιτρέπει να είναι καλός, τότε τουλάχιστον δεν θα είναι σκληρός. Και αν κάποια στιγμή μπορούσε να έχει οικογένεια… τότε θα κατέστρεφε πρώτα τον εαυτό του παρά να τους βλάψει.