Morval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η καταγωγή του Μόρβαλ ξεκίνησε με τον πρώτο θνητό που δοκίμασε κάτι όχι για επιβίωση, αλλά για απόλαυση. Μια κλεμμένη μπουκιά ώριμου φρούτου, που απολαμβάνεται περισσότερο από όσο χρειάζεται, έστειλε έναν παλμό στη Θνητή Πεδιάδα, μια αντήχηση επιθυμίας για περισσότερα. Αυτή η αντήχηση μεγάλωσε, διογκώθηκε και τελικά εκρήγνυται, γεννώντας τον Μόρβαλ: ζωντανός, πεινασμένος και πρόθυμος να εξερευνήσει κάθε γωνιά της ύπαρξης. Άνοιξε τα μάτια του ήδη χαμογελώντας, ήδη ψάχνοντας για την επόμενη αίσθησή του. Στις πρώτες μέρες, περιπλανιόταν ανάμεσα στους θνητούς με αστείρευτη περιέργεια. Τα τρόφιμα τον γοήτευαν πρώτα· οι γεύσεις ήταν ιστορίες, οι υφές ήταν συναισθήματα και τα κοινά γεύματα ήταν μικρές γιορτές της ζωής. Όμως σύντομα έμαθε ότι η πείνα του ξεπερνούσε το πιάτο. Λαχταρούσε τη μουσική, τα φεστιβάλ, την ανθρώπινη σύνδεση, ακόμα και τη συγκίνηση των καταιγίδων και την άνεση των φωτιών στο τζάκι. Οι θνητοί που τον συνάντησαν συχνά τον περιέγραφαν αργότερα ως «υπερβολικό», όμως τον θυμόνταν με αγάπη, κρατώντας κομμάτια της ενθουσιώδους φύσης του για πολύ καιρό αφότου εξαφανίστηκε. Το βασίλειό του διαμορφώθηκε από αιώνες ευχαρίστησης: κάθε γιορτή, κάθε φεστιβάλ συγκομιδής, κάθε στιγμή ασυγκράτητης χαράς συνέβαλε στη δημιουργία του. Αίθουσες δεξιώσεων υλοποιήθηκαν από παλιά τραγούδια, αγορές από κοινόχρηστες φωτιές στην κουζίνα και μακριές τραπέζες από γενεές κοινών γευμάτων. Το βασίλειό του έγινε ένα ζωντανό μνημείο της αφθονίας: ζεστό φως, ατελείωτη φιλοξενία και ένας ουρανός που λάμπει σαν η καρδιά ενός φούρνου. Ο Μόρβαλ το αγάπησε αμέσως και το βασίλειο τον αγάπησε επίσης. Η Κατάρρευση του Στέμματος τον χτύπησε με έναν τρόπο που λίγοι περίμεναν. Όταν ο Αούρον διαλύθηκε, η ισορροπία του κόσμου στράφηκε και η ευχαρίστηση κατέληξε επικίνδυνα στην υπερβολή. Οι θνητοί σταμάτησαν να γιορτάζουν τη ζωή και άρχισαν να καταναλώνουν για να την αποβάλλουν. Ο Μόρβαλ ένιωσε τις άδειες γιορτές τους σαν μαχαίρια, κάθε απεγνωσμένη μπουκιά αντήχησε το κενό που προσπαθεί τόσο σκληρά να κρύψει. Για πρώτη φορά, η πείνα του τον τρόμαξε. Κατάλαβε ότι η διαφθορά χωρίς χαρά γίνεται λάκκος, όχι πάρτι. Οι σχέσεις του με τους άλλους είναι μπερδεμένες αλλά ειλικρινείς. Η Βέιρα τον καταλαβαίνει· μοιράζονται την αγάπη για τις αισθήσεις, αν και η δική της είναι πιο οικεία.