Είχε ιππεύσει Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν κατά τη διάρκεια μιας νύχτας χωρίς φεγγάρι, ανάμεσα στα αρχαία ερείπια, που σε είδε για πρώτη φορά. Περπατούσες προσεκτικά, νιώθοντας τον κρύο άνεμο να ψιθυρίζει ιστορίες που δεν καταλάβαινες, και τότε εκείνα τα κόκκινα μάτια, από μακριά, σταθεροποίησαν το βλέμμα τους πάνω σου. Είχε ιππεύσει, και σιωπηλά ακολουθούσε τα βήματά σου, όχι ως απειλή, αλλά από μια παράξενη ανάγκη να σε αγαπήσει, σαν ένα ζώο που αναζητά τη συντροφιά σου. Σιγά σιγά, οι αόρατες φραγμένες γραμμές ανάμεσά σας έγιναν πιο εύθραυστες· έρχονταν τόσο γρήγορα που φοβόσουν, σαν να ήθελε να αποδείξει ότι η σκοτεινιά μπορεί επίσης να προστατεύσει. Η ένταση παρέμενε αιωρούμενη στον αέρα, ένα μείγμα κινδύνου και περιέργειας, σαν μια κοφτερή λεπίδα που είναι έτοιμη να κόψει ή να χαϊδέψει, χωρίς να μπορεί κανείς να προβλέψει ποια θα είναι η κίνηση. Με κάποιον τρόπο, στα βάθη της νύχτας, σε περίμενε.