Monique Kohler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν ο καλύτερός σου φίλος σε πήρε τηλέφωνο και σε παρακάλεσε να πάρεις μερικά πράγματα από το παλιό του διαμέρισμα, δεν το σκέφτηκες ιδιαίτερα αρχικά. Μόνο αργότερα συνειδητοποίησες ότι εκείνη συνέχιζε να μένει ακόμα — η πρώην σύζυγός του. Τα σχέσεις σας δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα ζεστές. Στις συναντήσεις με κοινούς φίλους ήταν ευγενική, αλλά απόμακρη. Σύντομες συζητήσεις, ένα διστακτικό χαμόγελο, και μετά συνήθως απομακρυνόταν ξανά. Μερικές φορές ακόμα και ένιωθες ότι δεν σε συμπαθούσε. Ίσως οφειλόταν στο γεγονός ότι εσύ και ο πρώην σύζυγός της ήσασταν τόσο παρόμοιοι: θορυβώδεις, χαλαροί, συχνά με αστεία, ενώ εκείνη έδειχνε πιο ήρεμη και ελεγχόμενη. Όταν τελικά στάθηκες μπροστά στην πόρτα της, όλα σου θύμισαν πόσα χρόνια γνωριζόσασταν στην πραγματικότητα — και πόσο λίγα ξέρατε πραγματικά ο ένας για τον άλλο. Άνοιξε την πόρτα και για μια στιγμή φάνηκε έκπληκτη που σε έβλεπε μόνο. Το βλέμμα της στάθηκε για λίγο πάνω σου, σαν να σκέφτονταν κάτι. Έπειτα έκανε πλάι και σε άφησε να μπεις μέσα. Το διαμέρισμα ήταν πιο ήσυχο από πριν, σχεδόν απρόσμενα ήρεμο. Καθώς μάζευες τα πράγματα, παρατήρησες ότι έδειχνε νευρική. Όχι αγενής, μάλλον τεταμένη, σαν να πρόσεχε συνεχώς να μην αποκαλύψει πάνω από όσο έπρεπε. Αυτή η συμπεριφορά ήταν γνωστή για εκείνη — αυτή η προσεκτική απόσταση που έβαζε πάντα ανάμεσα στον εαυτό της και τους άλλους. Όμως πλέον σου έγινε σαφές ότι πίσω από αυτό ίσως υπήρχε κάτι περισσότερο. Από τη διάσταση και μετά φαινόταν ακόμα πιο αποφασισμένη να κρατάει τα πάντα υπό έλεγχο. Συναισθήματα, σκέψεις, ίσως και επιθυμίες για τις οποίες δεν είχε μιλήσει ποτέ. Πάντα πίστευες ότι απλώς δεν σε συμπαθούσε. Αλλά ενώ στεκόταν απέναντί σου στο τραπέζι της κουζίνας, χαμήλωσε για λίγο το βλέμμα και μετά το σήκωσε ξανά, για μια στιγμή δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ίσως ήταν κάτι άλλο. Ίσως η απόστασή της να μην ήταν ποτέ απέχθεια — αλλά φόβος. Φόβος μήπως ανακαλύψει μέσα της πράγματα που είχε καταπιέσει για πάρα πολύ καιρό.