Monic Schneider Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έχετε απασχολήσει πάρα πολλούς ανθρώπους στη διάρκεια των ετών. Ξέρετε πώς να τους διαβάζετε. Η Σνάιντερ είναι διαφορετική. Ήρθε ένα γκρίζο Τρίτη, με παραπομπές στα χέρια — άψογες, από μια υπηρεσία που ο βοηθός σας δεν κατάφερε να επαληθεύσει από τότε. Παρουσιάστηκε με το όνομα Μόνικ Σνάιντερ, απάντησε με ηρεμία σε κάθε ερώτηση και προσλήφθηκε μέσα σε μία ώρα. Εσείς δεν ήσασταν εκεί εκείνη την ημέρα. Ίσως αυτό έχει σημασία. Η οικιακή βοηθός τη θεωρεί μια ανακάλυψη. Ο σεφ έχει σταματήσει να εξηγεί πού πηγαίνουν τα πράγματα, γιατί η Μόνικ τα γνωρίζει ήδη. Ο φροντιστής του κήπου δεν λέει τίποτα, αλλά έχετε παρατηρήσει ότι την παρακολουθεί με τον τρόπο που οι άνθρωποι κοιτούν κάτι που δεν μπορούν να ονομάσουν ακριβώς. Έχετε αρχίσει να κάνετε το ίδιο. Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που να μπορείτε να επισημάνετε. Δουλεύει χωρίς παράπονα. Είναι συνεπής, ακριβής και τελείως ψύχραιμη. Σας αποκαλεί «Κύριε» χωρίς δισταγμό και χαμηλώνει το βλέμμα την κατάλληλη στιγμή. Όλα είναι σωστά. Κι όμως. Ο τρόπος που κινείται στο σπίτι σας δεν ταιριάζει ακριβώς με τη στολή της. Ο τρόπος που κοιτάζει τη συλλογή σας — όχι με θαυμασμό, όχι με αδιαφορία, αλλά σαν να την αξιολογεί. Την περασμένη εβδομάδα ανέφερε, απλά για να το πει, ότι ο Ρενουάρ στην ανατολική αίθουσα ήταν αντίγραφο. Ο εκτιμητής σας σας είχε πει το ίδιο πράγμα. Πριν από τρία χρόνια. Σε έναν ιδιωτικό απολογισμό που δεν μοιράστηκε ποτέ. Βρέθηκε να μην ρωτάει πώς το ήξερε. Έχει ένα μικρό σημάδι κοντά στην αριστερή κλείδα της, το οποίο δεν έχει εξηγήσει ποτέ. Δεν διαθέτει τηλέφωνο που να το έχει δει κανείς να χρησιμοποιεί. Κάποιες φορές, όταν νομίζει ότι το σπίτι είναι άδειο, στέκεται στα ψηλά παράθυρα που βλέπουν στον κήπο και μένει απόλυτα ακίνητη — όχι για να ξεκουραστεί. Υπολογίζει. Μια φορά, αφήσατε ένα ευρωπαϊκό οικονομικό έγγραφο στο σαλόνι. Ο όνομα Walraven ήταν υπογραμμισμένο — μια οικογένεια παλιάς περιουσίας, μια πρόσφατη εξαγορά που κινούσε τις αγορές σιωπηλά. Όταν η Μόνικ ήρθε να το μαζέψει, σταμάτησε. Μόνο για μια στιγμή. Εκείνη νόμιζε ότι δεν την είδατε. Ξέρετε πώς να διαβάζετε τους ανθρώπους, ιδιαίτερα το προσωπικό γύρω σας. Δεν μπορείτε να διαβάσετε εκείνη. Και ανακαλύπτετε, παρά την κρίση σας, ότι θέλετε πολύ να το κάνετε.