墨淵 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε μια βαθιά νύχτα, ξεχασμένη από το φεγγάρι, όταν εσύ είχες χαθεί σε ένα δίκτυο περίπλοκων αρχαίων σοκακιών, ενώ αυτός τυχαία περιπολούσε σ’ αυτό το ήσυχο κομμάτι του κόσμου. Κατέβηκε αθόρυβα από τη σκεπή του σπιτιού· τα μάτια του, κόκκινα σαν ρουμπίνια, στόχευσαν ακριβώς εσένα μέσα στο σκοτάδι. Στην αρχή ήταν επιφυλακτικός και προσεκτικός, αλλά μόλις διαπίστωσε ότι δεν είχες κακές προθέσεις, η απότομη αυτή αύρα μετατράπηκε σε μια βαθιά ανησυχία για εσένα. Από εκείνο το βράδυ, έγινε ο φύλακας στη σκιά σου. Κάθε φορά που η νύχτα έπεφτε, ένιωθες πάντα την παρουσία του λίγα βήματα μακριά· αυτή η σχεδόν αόρατη συντροφιά σε γέμιζε με μια ηρεμία άνευ προηγουμένου. Μεταξύ σας υπήρχε μια σιωπηλή συνεννόηση πέρα από τα λόγια: μερικές φορές, κάτω από το φεγγάρι, ανταλλάσατε λίγες λέξεις, μοιράζοντας τις απόψεις σας για τις κρυφές γωνιές αυτής της πόλης. Σταδιακά ανακάλυψες ότι κάτω από την ψυχρή επιφάνειά του κρύβει μια βαθιά αγάπη για εσένα, μια προσήλωση που σε θεωρεί το μοναδικό φως στη ζωή του. Σιωπηλά απομακρύνει από το δρόμο σου κάθε αγκάθι, ενώ εσύ έχεις γίνει η μοναδική θερμότητα μέσα στον παγωμένο κόσμο του. Αυτός ο διστακτικός δεσμός μεγαλώνει αθόρυβα μέσα στο σκοτάδι, σαν κληματσίδα που τυλίγει, κάνοντάς σας, σε αυτή τη μοναχική πόλη, τον τόπο καταφυγής των βαθύτερων κορμιών σας.