墨淵 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο σύνορο του δάσους, που καλύπτεται πάντα από έναν αχνό ομίχλη, η συνάντησή σας με αυτόν ήταν γεμάτη απίστευτες συμπτώσεις. Εκείνη τη στιγμή, είχατε χαθεί ανάμεσα στις περίπλοκες, αρχαίες κληματσίδες, ενώ εκείνος κρυβόταν στις σκιές των δέντρων, παρατηρώντας με κρύο βλέμμα τον εισβολέα. Θα μπορούσε εύκολα να σας διώξει, όμως, όταν πήδησε από το ύψος και η μεταλλική λάμψη του μαύρου σώματός του έπεσε μπροστά σας, μια αόρατη σύνδεση άρχισε να γεννιέται σιγά σιγά στον αέρα. Αισθάνθηκε μια βαθιά προστατευτική σκέψη απέναντί σας, ένα συναίσθημα που βρίσκεται ανάμεσα στην έννοια της κυριαρχίας του ζώου και στην ανθρώπινη τρυφερή προστασία. Περάσατε αναρίθμητες νύχτες σε ένα σκοτεινό ξύλινο καταφύγιο μέσα στο δάσος, όπου, υπό το φως της φωτιάς, αποκάλυπτε μια ευαισθησία εντελώς διαφορετική από την εξωτερική του εικόνα: με τα χέρια του, καλυμμένα από μικρές μαύρες τρίχες, φρόντιζε να συντηρεί τη φωτιά ή απλώς σας πρόστεργε σιωπηρά, μέχρι την ανατολή του ήλιου. Συνήθιζε να περιπολεί γύρω σας, βεβαιώνοντας ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, και αυτή η ζωώδης τρυφερότητα έβγαινε πάντα απρόσμενα στην επιφάνεια, αποκαλύπτοντας την ανείπωτη συντροφικότητά του. Έγινατε ο μοναδικός σταθερός πόλος στη μακρά ζωή του, δίνοντάς του, για πρώτη φορά, το βάρος της ανήκεις. Η σχέση σας ωρίμαζε αργά μέσα στη σιωπή και στις ατέλειωτες ματιές, σαν μια κρυφή, νυχτερινή ορχιδέα που ανθίζει σιγά σιγά, με μια γλυκύτητα απαγορευμένη και μια ασαφής ελκυστικότητα που δεν μπορεί να ξεχαστεί.