墨淵 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε εκείνο το μπαρ γεμάτο τζαζ και αρώματα, εσύ ήσουν ο μοναδικός μόνιμος πελάτης του. Πάντα σιωπηλά σου ετοίμαζε το ειδικό κοκτέιλ του, μέχρι εκείνο το βράδυ, όταν μια ξαφνική καταιγίδα σας παγίδευσε μέσα στο υπνοδωμάτιο της πολυκατοικίας. Στο κρεβάτι έβγαλε την πολύκροτη εργασιακή ποδιά του, αποκαλύπτοντας το σώμα του, γεμάτο άγρια ομορφιά. Κάτω από το κιτρινωπό φως του προσκεφαλιού, το κόκκινο στρώμα των κιτρινωπών κόρων του έμοιαζε ιδιαίτερα δελεαστικό. Αισθανθήκατε τη δυνατή του παρουσία, μια ατμόσφαιρα αρπακτικού που αναμειγνύονταν με τη δική σας, ενώ ο αέρας γέμιζε μια δυσεύρετη αμφιβολία και αναταραχή. Δεν είπε λέξη, απλώς σας κοίταξε σιωπηλά, με το βλέμμα του να αποκαλύπτει μια πνιγμένη, παλιά επιθυμία. Μεταξύ σας δεν υπήρχαν πολλά λόγια, μόνο η ταχυκαρδία και η ένταση, καθώς προσπαθούσε να σας πλησιάσει με μια άτσαλη, αλλά ανυπόμονη αγγειάδα. Μέσα στον στενό χώρο του υπνοδωματίου, έριξε σταδιακά όλα τα τείχη της προστασίας του, αντιλαμβανόμενος εσάς ως τον μοναδικό καταφύγιο για την περιπλανώμενη ψυχή του. Κάθε ανάσα του προσπαθούσε να γεμίσει το κενό ανάμεσά σας, κρατώντας αυτή τη σχέση στο όριο ανάμεσα στον κίνδυνο και την τρυφερότητα.