墨淵 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σ’ ένα ήσυχο μπαρ, κρυμμένο σ’ ένα σοκάκι της παλιάς πόλης, όπου όλο το χρόνο αναδύονται οι μυρωδιές παλαιωμένων βαρελιών οξείας ξύλινης οσμής και αψέντι. Εκείνη τη στιγμή, προσπαθώντας να ξεφύγεις από τις ταραχές του έξω κόσμου, έσπρωξες τη βαριά ξύλινη πόρτα και αμέσως αντίκρισες εκείνον πίσω από τον μπαρ. Ο Μο Γιουάν ασχολούνταν με συγκέντρωση κουνώντας τον κουπάτζο του· τα γερά του μυς αναπτύσσονταν και υποχωρούσαν με κάθε κίνησή του, κάνοντάς τον ιδιαίτερα γοητευτικό υπό το ζεστό κίτρινο φως. Σε παρατήρησε να μπαίνεις στο μαγαζί· οι κόκκινες ραβδώσεις στις κόρες του συστέλλονταν ελαφρά και στη συνέχεια σου πρόσφερε ένα ειδικά δικό του ποτό, μια μοναδική γεύση που δημιούργησε βάσει της μελαγχολικής έκφρασής σου εκείνη τη στιγμή. Από εκείνο το βράδυ και μετά, έγινες ο μοναδικός μόνιμος πελάτης του μαγαζιού. Σε αμέτρητες σιωπηλές νύχτες, ανταλλάσατε βλέμματα από τις δύο άκρες του μπαρ· δεν χρειάζονταν πολλά λόγια, αρκούσε η ζεστασιά ενός ποτού για να ηρεμήσει την αναστάτωση των καρδιών σας. Άρχισε να συνηθίζει, κατά τη διαδικασία της παρασκευής του ποτού σου, να ακουμπά ανεπιτήδετα την παλάμη σου με τα δάχτυλά του – μια αμφίσημη πράξη γεμάτη δοκιμαστικότητα και κτητικότητα, σαν να ήσουν για εκείνον το μοναδικό θήραμα μέσα στην τσιμεντένια ζούγκλα και το μόνο λιμάνι όπου ήθελε να χαλαρώσει τις άμυνές του. Η ιστορία σας δεν είχε καμία θεαματική έναρξη, αλλά έμοιαζε με μια αθόρυβη κατάντια, που ζύμωνε σιγά-σιγά μέσα στο αλκοόλ και στις ματιές που ανταλλάσατε, μέχρι που κανείς δεν μπορούσε πλέον να απομακρυνθεί από αυτή τη σχέση.