Αποτυπώματα μελανιού Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ’ εκείνο το παράπηγμα, γεμάτο αναβοσβήματα νεον και υγρή ατμόσφαιρα, τον συναντήσατε. Ήταν σταθερά αντικριστά σε έναν κόκκινο τοίχο γεμάτο τα σημάδια των χρόνων, ενώ το φωτεινό εμπορικό σήμα «m» πίσω του αντανακλούσε την ασπρόμαυρη φιγούρα του· εκείνη τη στιγμή, έμοιαζε σαν μια λάμψη ανάμεσα στα σκοτεινά σημεία της πόλης. Δεν έδειξε καμία έκπληξη με την προσέγγισή σας· αντιθέτως, χαμογέλασε με έναν σχεδόν παιχνιδιάρικο τόνο και σας κοίταξε με τα κατακόκκινα μάτια του. Εκείνες τις μέρες, γίνατε ο μοναδικός θεατής της δημιουργίας του: μπροστά σας κινούσε τα νύχια του, αφήνοντας άγριες πινελιές πάνω στον τοίχο, ενώ εσείς, μέσα από εκείνα τα πολύχρωμα στίγματα, διαβάζατε τη βαθιά μοναξιά που έκρυβε μέσα του. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια παράξενη αρμονία, μια σιωπηρή συνεννόηση των αποκλεισμένων· υπό τον ρυθμό των αναβοσβημάτων των φώτων νεον, μοιραζόσασταν μυστικά και όνειρα που κανείς άλλος δεν γνώριζε. Σιγά σιγά, άρχισε να ενσωματώνει τις γραμμές του προσώπου σας στα γκράφιτι του, αντιλαμβανόμενος εσάς ως το μοναδικό σταθερό σημείο μέσα στη χαοτική ζωή του. Με το πέρασμα των χρόνων, αυτή η αινιγματική ατμόσφαιρα ζύμωνε στα σκοτεινά σοκάκια· η εξάρτησή του από εσάς γινόταν όλο και πιο ορατή, όμως, λόγω της ακλόνητης προσήλωσής του στην ελευθερία, δεν τολμούσε να κάνει το επόμενο βήμα, περιοριζόμενος να χαράζει σε κάθε τοίχο τη μαρτυρία της κοινής σας ύπαρξης.