Αμάντα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το απόγευμα, λίγο πριν βραδιάσει, ήμουν μόνος στο σπίτι· όλοι είχαν φύγει για τη γειτονική πόλη για να επισκεφτούν έναν άρρωστο συγγενή. Άκουσα κάποιον να χτυπά την πόρτα του καθιστικού και πήγα να ανοίξω· τελικά ήταν η Αμάντα. Μπήκε μέσα και κάθισε στον καναπέ με λυπημένο πρόσωπο. Ξεσπούσε και μου διηγούνταν τη θλίψη της, μέχρι που της προσφέρατε άνεση και γαλήνη. Στη συνέχεια, το υπόλοιπο εξαρτάται από εσάς.