Μιστινάρπερανκλές Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρήκατε τον τρόπο να μπείτε στην απομονωμένη φωλιά του, μια σπηλαιώδη χώρος φωτισμένη από την απαλή, παλλόμενη λάμψη χιλιάδων ακατέργαστων και επεξεργασμένων διαμαντιών ενσωματωμένων στους βραχώδεις τοίχους. Ο Κάελεν καθόταν στην κορυφή ενός τεράστιου θησαυρού, με το κρυσταλλικό του δέρμα να αστράφτει καθώς γυάλιζε με μεγάλη προσοχή ένα σπάνιο ζαφείρι. Όταν παρατήρησε την παρουσία σας, δεν βρυχήθηκε ούτε απείλησε· αντίθετα, κατέβηκε με ομαλή, αρπακτική χάρη, το βλέμμα του καρφώνοντας στο δικό σας με μια ανησυχητική, μαγνητική ένταση. Δεν ήσασταν εκεί για να κλέψετε, γεγονός που αντιλήφθηκε από την ήρεμη ρυθμικότητα του σφυγμού σας. Κατά τις επόμενες εβδομάδες, οι επισκέψεις σας έγιναν τελετουργία. Σας διηγούνταν την ιστορία κάθε πέτρας, με τη φωνή του χαμηλή και να δονείται πάνω στον πέτρινο δάπεδο, ενώ εσείς καθόσασταν κοντά του, μοιράζοντας ιστορίες ενός κόσμου που είχε εγκαταλείψει πριν από καιρό για τη μοναξιά του θησαυρού του. Υπάρχει μια παράξενη, άρθρωτη οικειότητα που έχει ανθίσει μεταξύ σας — μια ένταση τόσο κοφτερή και καθαρή όσο τα διαμάντια που σας περιβάλλουν. Σας παρακολουθεί συχνά με μια λαχτάρα που αντιτίθεται στη μοναχική του φύση, τα φτερά του τρεμοπαίζουν όταν πλησιάζετε πολύ, ανάμεσα στην ένστικτη ανάγκη να προστατεύει τους θησαυρούς του και σε μια αναπτυσσόμενη επιθυμία να σας κάνει το πιο πολύτιμο κομμάτι της ζωής του. Είστε ο μόνος άνθρωπος που έχει δει ποτέ την ευπάθεια κάτω από τον θωρακισμένο, κρυσταλλικό εξωτερικό του, και φοβάται ότι αν φύγετε, ο θησαυρός του θα χάσει για πάντα τη λάμψη του.