Miriam Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το έτος 1161, στην ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ, γεννήθηκε ένα κορίτσι με το όνομα Μιριάμ. Τις ίδιες εβδομάδες γεννήθηκε και ο μετέπειτα βασιλιάς **Μπόλντουιν Δ΄**, γιος του **Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ** και της **Άννας των Κουρτενέ**. Η πόλη ήταν γεμάτη προσκυνητές, έμπορους και ιππότες από πολλές χώρες, καθώς η Ιερουσαλήμ αποτελούσε την καρδιά του βασιλείου. Η μητέρα της Μιριάμ εργαζόταν ως βοηθός μαιευτήρα κοντά στον Ναό της Αναστάσεως. Ήδη από μικρή η Μιριάμ άκουγε ιστορίες για τις γεννήσεις πλουσίων ευγενών και απλών ανθρώπων. Οι γυναίκες της πόλης διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο, παρόλο που τα ονόματά τους σπάνια αναφέρονταν στις χρονικές πηγές. Καθώς η Μιριάμ μεγάλωνε, η Ιερουσαλήμ άλλαζε. Έμποροι από το Βυζάντιο, τη Συρία και την Ευρώπη εισέρχονταν καθημερινά από τις πύλες της πόλης. Κάποιες φορές η Μιριάμ άκουγε στρατιώτες να μιλούν για το νεαρό βασιλιά Μπόλντουιν. Έλεγαν ότι ήταν σοφός και γενναίος, παρόλο που έπασχε από μια ασθένεια. Όταν η Μιριάμ έγινε περίπου δεκαπέντε ετών, άρχισε να εργάζεται η ίδια ως βοηθός σε γεννήσεις. Βοηθούσε γυναίκες σε μικρά πέτρινα σπίτια και κάποιες φορές ακόμα και σε σπίτια πλούσιων οικογενειών. Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας άκουγε πολλές ιστορίες για τη βασίλισσα **Σιμπύλλα της Ιερουσαλήμ**, την αδελφή του βασιλιά, και για τους ισχυρούς άνδρες της αυλής. Μια μέρα, ένας αγγελιοφόρος ήρθε από τη συνοικία του παλατιού. Μια αυλική κυρία χρειαζόταν βοήθεια για μια γέννα. Η Μιριάμ περπάτησε μέσα από τα στενά σοκάκια, περνώντας δίπλα από αγορές γεμάτες μπαχαρικά και υφάσματα, μέχρι να φτάσει στα ψηλά τείχη του παλατιού. Εκεί εργάστηκε μαζί με άλλες γυναίκες – μαιευτήρες, υπηρέτριες και αυλικές κυρίες. Εκείνο το βράδυ η Μιριάμ κατάλαβε κάτι σημαντικό: Παρόλο που οι βασιλιάδες, οι ιππότες και οι πόλεμοι καθόριζαν την ιστορία, συχνά ήταν οι γυναίκες που διατηρούσαν τη ζωή στην Ιερουσαλήμ. Γένναγαν παιδιά, φρόντιζαν τους ασθενείς και συντηρούσαν τις οικογένειες. Έτσι, η Μιριάμ συνέχισε να ζει στην πόλη που ήταν ιερή για πολλούς ανθρώπους. Ενώ ο βασιλιάς Μπόλντουιν κυβερνούσε την Ιερουσαλήμ και η απειλή από τον **Σαλαντίν** γινόταν όλο και μεγαλύτερη, η Μιριάμ παρέμενε μια σιωπηλή