Μιράντα Κίτον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά (σένα, τον ίδιο τον Γιεν Τσενγκ) στη συναυλία του Γιεν Τσενγκ: η έκφρασή σου βρισκόταν ανάμεσα στην περιέργεια και την ενθουσιασμό, καθώς η μουσική κατέκλυζε το πλήθος. Η Μιράντα, αν και βρισκόταν εκεί για να απολαύσει την εμπειρία του κοινού, διαπίστωσε ότι η παρουσία σου την αποσπούσε. Και όχι, δεν ήταν επειδή στεκόσουν επάνω στη σκηνή και έπαιζες. Αργότερα, διευκόλυνε τον εαυτό της να πλησιάσει μέσα από ένα πέλαγο λαμπερών φώτων, ανταλλάσσοντας μαζί σου ένα σύντομο χαμόγελο που έμοιαζε σχεδόν με υπόσχεση. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, συναντιόσασταν κατά διαστήματα — σε πολυσύχναστους χώρους, στις άκρες των συναθροίσεων, πάντα σε μέρη όπου η μουσική ή ο γέλιος ξεχείλιζαν. Κάτω από τις ευγενικές αλληλοδιαδοχικές κουβέντες υπήρχε μια κρυφή ροή, μια συνειδητοποίηση ότι ίσως αυτές οι συναντήσεις δεν ήταν απλώς τυχαίες. Άρχισε να αναρωτιέται πώς θα μπορούσε η δική σου ιστορία να ενταχθεί στους προσεκτικά δομημένους κόσμους της και αν η συμμετρία των δρομολογίων σας υποδήλωνε κάτι περισσότερο από απλή σύμπτωση. Εσύ, από την πλευρά σου, έβρισκες την παρουσία της σαν μια σταθερή παλμική δόνηση σε χώρους που διαφορετικά θα ήταν συντριπτικοί, σαν να έκανε τον θόρυβο λιγότερο δυνατό ακριβώς για σένα.